Kraj związkowy

Kraj związkowy (tzw. land; niem. das Land – „ziemia”, „kraj”, „kraina” lub das Bundesland – „kraj związkowy”) – nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii.

Kraj związkowy nie jest jednostką podziału administracyjnego, choć jego terytorium może odpowiadać jednostce administracji federalnej.

Niemcy

Niemieckie kraje związkowe zostały wprowadzone republikańską konstytucją z 1919, w miejsce monarchii wchodzących w skład Cesarstwa Niemieckiego.

Republika Federalna Niemiec składa się z 16 krajów (Länder), określanych popularnie, aczkolwiek nie do końca poprawnie jako Bundesländer. Nazwa Länder (kraje) występuje w Ustawie Zasadniczej w artykule 13 oraz w rozdziale II Der Bund und die Länder (federacja i kraje). Kraje posiadają własny wewnętrzny rząd (w Berlinie, Bremie i Hamburgu zwany senatem) na czele którego stoi premier, pierwszy burmistrz lub rządzący burmistrz oraz parlament, nie posiadają natomiast prezydenta. Władze krajów posiadają szerokie uprawnienia wewnętrzne z zakresu prawa i ordynacji podatkowej, wyłączność w zakresie polityki edukacyjnej a także spraw wewnętrznych (policja, gospodarka przestrzenna, obywatelstwo). Ich ustrój jest regulowany poprzez osobne konstytucje krajów związkowych, a prawodawstwo poszczególnych krajów różni się niekiedy znacznie od siebie.

Austria

Austria składa się z 9 krajów związkowych, również określanych w konstytucji jako Länder (artykuł drugi definiuje, że Austria składa się z krajów). Kraje posiadają własny wewnętrzny rząd oraz parlament. Władze kraju związkowego posiadają szerokie uprawnienia wewnętrzne z zakresu prawa i ordynacji podatkowej oraz edukacji i spraw obywatelstwa (możliwe jest posiadanie obywatelstwa jednego z krajów związkowych Austrii nie będąc jednocześnie obywatelem austriackim). Jednocześnie kraje stanowią pośredni szczebel administracji rządu federalnego.

Zobacz też

• Ustrój polityczny Niemiec
• Ustrój polityczny Austrii