Plektruda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Plectrude.jpg

Plektruda była córką Hugoberta, seneszala króla Chlodwiga IV i Irminy z Oeren. Około 670 roku poślubiła Pepina z Herstalu, późniejszego Majordoma królestwa Franków. Miała z nim dwóch synów Droga i Grimoalda.

W czasie walk jej męża o władzę nad królestwem Franków, uzyskał on dzięki niej jako majordom ostateczne poparcie ze strony możnych Neustrii. Po śmierci męża starała się zachować jego dziedzictwo dla wnuków (jej synowie zmarli przed ojcem); głównym dziedzicem został Teudoald. W celu zabezpieczenia ich interesów uwięziła bastarda Pepina - Karola Młota. Nie zapobiegło to wybuchowi krwawej wojny domowej. W 716 roku musiała uznać władzę króla Chilperyka II i jego majordoma Ragenfrieda. W 717 roku z walk zwycięsko wyszedł Karol Młot, który po rezygnacji przez Plektrudę z dziedzictwa jej wnuków darował jej życie. Umarła prawdopodobnie pod koniec tego roku w Kolonii, gdzie została pochowana.