Pożywka LB

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Butelka pożywki i płytka ze stałym podłożem LB

Pożywka (podłoże) LB (z ang. Lysogeny Broth, dosł. Bulion Lizogenny[1]), szerzej znana pod niepoprawną nazwą jako Luria-Bertani Broth (Pożywka Luria-Bertani) lub Luria Broth (Pożywka Luria) – kompletna, bogata pożywka do mikrobiologicznej hodowli bakterii.

Pożywka znana od lat 50. XX wieku i od tego czasu powszechnie używana jako standardowa pożywka do hodowli laboratoryjnej i przemysłowej bakterii.

Obecnie można wyróżnić kilka różnych odmian tej pożywki. Jakkolwiek różnią się one tylko szczegółami i wszystkie zawierają takie same główne składniki. Klasyczna pożywka LB zawiera rozpuszczone w wodzie bidestylowanej: ekstrakt (lizat) z drożdży, trypton i NaCl. Może być także stosowana jako podłoże stałe po dodaniu czynnika żelującego (zwykle agaroza). Pożywka taka zawiera wszystkie niezbędne do wzrostu aminokwasy, czyli źródło azotu (z tryptonu i lizatu), a także witaminy i mikroelementy (z lizatu drożdżowego). Sól zapewnia odpowiednią osmotyczność środowiska i jony sodu niezbędne do transportu błonowego. W swojej standardowej formie nie może być stosowana jako podłoże selekcyjne; jakkolwiek po dodaniu czynnika selekcjonującego, np. antybiotyku (np. ampicyliny), nadaje się do selekcji na podstawie oporności.

Pożywkę sterylizuje się przez autoklawowanie w 121 °C. Gotowa pożywka ma żółtawo-słomkową barwę i jest przezroczysta.

Skład standardowy[edytuj | edytuj kod]

Pożywka płynna[2][edytuj | edytuj kod]

  • 0,5% (w/o) ekstrakt drożdżowy
  • 1% (w/o) trypton
  • 1% (w/o) NaCl
  • w wodzie bidestylowanej

Pożywka stała zawiera dodatkowo 1,5% (w/o) agarozy.

Poszczególne odmiany LB różnią się zawartością chlorku sodu, dobranych wg warunków osmotycznych optymalnych dla danych bakterii.

  • LB-Miller – 1% NaCl[3]
  • LB-Lennox – 0,5% NaCl[4]

By osiągnąć odpowiednie pH ok. 7, dodaje się do pożywki wodorotlenek sodu. Jednak taka pożywka nie jest buforowana i pH będzie się zmieniać podczas wzrostu bakterii i wydzielania przez nie do środowiska produktów przemiany materii.

Synonimy nazwy[edytuj | edytuj kod]

Pożywka LB jest najszerzej znana pod niewłaściwymi nazwami, które są stosowane nawet w publikacjach naukowych:

  • Pożywka (bulion) Luria-Bertani (najczęściej stosowana)
  • Pożywka (bulion) Lurii
  • Pożywka (bulion) Lennoxa

Faktycznie pierwsza receptura pożywki została opracowana i opublikowana w 1951 przez Giuseppe Bertani[5], jednak przez następne lata oryginalna nazwa została zapomniana, a sama pożywka na podstawie tylko skrótu zaczęła być nazywana inaczej. Giuseppe Bertani tłumaczy w dopisku do swojej późniejszej publikacji, że receptura pożywki była opracowana w celu optymalizacji wzrostu Shigella i później stała się bardzo popularna, a skrót jej nazwy był różnie (jak pisze, być może nawet pochlebczo), ale niepoprawnie tłumaczony. W ostatnim zdaniu wyjaśnia, że skrót stworzony był od słów "lysogeny broth" ("bulion lizogenny"[1])[6].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 "Lizogenny" w tym kontekście oznacza "wspomagający cykl lizogenny".
  2. LB (Luria-Bertani) liquid medium. „Cold Spring Harbor Protocols”, 2006. Cold Spring Harbor Laboratory Press. ISSN 1559-6095. OCLC 62938806 (ang.).  (pod błędną nazwą "Luria-Bertani")
  3. Miller, J. H. Experiment in molecular genetics. Cold Spring Harbor Laboratory. „Cold Spring Harbor, New York”, 1972. 
  4. Lennox, E. S. Transduction of linked genetic characters of the host by bacteriophage P1.. „Virology”. 2 (1), s. 190-206, lipiec 1956. PMID 13267987. 
  5. Bertani G. Studies on lysogenesis. I. The mode of phage liberation by lysogenic Escherichia coli.. „J Bacteriol”. 3 (62), s. 293-300, wrzesień 1952. PMID 14888646. 
  6. Bertani G. Lysogeny at mid-twentieth century: P1, P2, and other experimental systems.. „J Bacteriol”. 3 (186), s. 595-600, luty 2004. PMID 14729683.