Pożywka LB
Pożywka (podłoże) LB (z ang. Lysogeny Broth, dosł. Bulion Lizogenny[1]), szerzej znana pod niepoprawną nazwą jako Luria-Bertani Broth (Pożywka Luria-Bertani) lub Luria Broth (Pożywka Luria) – kompletna, bogata pożywka do mikrobiologicznej hodowli bakterii.
Pożywka znana od lat 50. XX wieku i od tego czasu powszechnie używana jako standardowa pożywka do hodowli laboratoryjnej i przemysłowej bakterii.
Obecnie można wyróżnić kilka różnych odmian tej pożywki. Jakkolwiek różnią się one tylko szczegółami i wszystkie zawierają takie same główne składniki. Klasyczna pożywka LB zawiera rozpuszczone w wodzie bidestylowanej: ekstrakt (lizat) z drożdży, trypton i NaCl. Może być także stosowana jako podłoże stałe po dodaniu czynnika żelującego (zwykle agaroza). Pożywka taka zawiera wszystkie niezbędne do wzrostu aminokwasy, czyli źródło azotu (z tryptonu i lizatu), a także witaminy i mikroelementy (z lizatu drożdżowego). Sól zapewnia odpowiednią osmotyczność środowiska i jony sodu niezbędne do transportu błonowego. W swojej standardowej formie nie może być stosowana jako podłoże selekcyjne; jakkolwiek po dodaniu czynnika selekcjonującego, np. antybiotyku (np. ampicyliny), nadaje się do selekcji na podstawie oporności.
Pożywkę sterylizuje się przez autoklawowanie w 121 °C. Gotowa pożywka ma żółtawo-słomkową barwę i jest przezroczysta.
Skład standardowy [edytuj]
Pożywka płynna[2] [edytuj]
- 0,5% (w/o) ekstrakt drożdżowy
- 1% (w/o) trypton
- 1% (w/o) NaCl
- w wodzie bidestylowanej
Pożywka stała zawiera dodatkowo 1,5% (w/o) agarozy.
Poszczególne odmiany LB różnią się zawartością chlorku sodu, dobranych wg warunków osmotycznych optymalnych dla danych bakterii.
By osiągnąć odpowiednie pH ok. 7, dodaje się do pożywki wodorotlenek sodu. Jednak taka pożywka nie jest buforowana i pH będzie się zmieniać podczas wzrostu bakterii i wydzielania przez nie do środowiska produktów przemiany materii.
Synonimy nazwy [edytuj]
Pożywka LB jest najszerzej znana pod niewłaściwymi nazwami, które są stosowane nawet w publikacjach naukowych:
- Pożywka (bulion) Luria-Bertani (najczęściej stosowana)
- Pożywka (bulion) Lurii
- Pożywka (bulion) Lennoxa
Faktycznie pierwsza receptura pożywki została opracowana i opublikowana w 1951 przez Giuseppe Bertani[5], jednak przez następne lata oryginalna nazwa została zapomniana, a sama pożywka na podstawie tylko skrótu zaczęła być nazywana inaczej. Giuseppe Bertani tłumaczy w dopisku do swojej późniejszej publikacji, że receptura pożywki była opracowana w celu optymalizacji wzrostu Shigella i później stała się bardzo popularna, a skrót jej nazwy był różnie (jak pisze, być może nawet pochlebczo), ale niepoprawnie tłumaczony. W ostatnim zdaniu wyjaśnia, że skrót stworzony był od słów "lysogeny broth" ("bulion lizogenny"[1])[6].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 "Lizogenny" w tym kontekście oznacza "wspomagający cykl lizogenny".
- ↑ LB (Luria-Bertani) liquid medium. „Cold Spring Harbor Protocols”, 2006. Cold Spring Harbor Laboratory Press. ISSN 1559-6095. OCLC 62938806 (ang.). (pod błędną nazwą "Luria-Bertani")
- ↑ Miller, J. H. Experiment in molecular genetics. Cold Spring Harbor Laboratory. „Cold Spring Harbor, New York”, 1972.
- ↑ Lennox, E. S. Transduction of linked genetic characters of the host by bacteriophage P1.. „Virology”. 2 (1), s. 190-206, lipiec 1956. PMID 13267987.
- ↑ Bertani G. Studies on lysogenesis. I. The mode of phage liberation by lysogenic Escherichia coli.. „J Bacteriol”. 3 (62), s. 293-300, wrzesień 1952. PMID 14888646.
- ↑ Bertani G. Lysogeny at mid-twentieth century: P1, P2, and other experimental systems.. „J Bacteriol”. 3 (186), s. 595-600, luty 2004. PMID 14729683.
