Podatek kościelny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podatek kościelnypodatek płacony przez obywatela na wskazany przez niego prawnie zarejestrowany kościół lub związek wyznaniowy. Jest odliczany od wynagrodzenia za pracę i świadczeń niemających charakteru socjalnego razem z podatkiem dochodowym i składkami na ubezpieczenie społeczne, a w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą od zysku.

Powstał w wyniku tworzenia się w protestanckich krajach kościołów narodowych, mających stanowić przeciwwagę dla Kościoła katolickiego. W praktyce oznacza redystrybucję środków na utrzymanie budynków sakralnych, wynagrodzenie osób duchownych oraz działalność szkolno-wychowawczą i charytatywną prowadzoną przez kościoły i związki wyznaniowe. W większości państw gdzie obowiązuje, podlega częściowemu odliczeniu od podatku dochodowego.

Obecnie obowiązuje w Austrii, Belgii, Danii (razem z Wyspami Owczymi i Grenlandią), Finlandii, Niemczech, Norwegii, Szwecji. Ponadto we Włoszech i Hiszpanii 0,5% podatku dochodowego jest przeznaczone na wskazaną przez podatnika organizację pożytku publicznego lub działalność jednego z zarejestrowanych wyznań.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons