Pogo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy grupowego tańca. Zobacz też: artykuł o zabawce o tej samej nazwie.
Pogo - koncert zespołu The Bill w Muzycznej Aptece w Białej Podlaskiej
Crowd surfing na festiwalu Ursynalia 2012 w Warszawie.
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
na temat pogo
Wikimedia Commons

Pogo – grupowy taniec, charakterystyczny dla kultur punków oraz metalowców. Zaobserwować można go na sporej części koncertów rockowych, punkowych, emo oraz metalowych. Pogo wywodzi się z subkultury punk, w Polsce rozpowszechnione zostało w latach osiemdziesiątych na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie. Punkowcy tańczyli tam pogo podczas każdego koncertu, co urosło wśród nich do rangi niezbędnego rytuału. W archiwalnych dokumentach SB, dotyczących jarocińskich subkultur, można przeczytać: "Rytualny taniec pogo, utwardzający ducha i mięśnie". Było to swoiste ćwiczenie w odporności na ból, a zarazem "wyładowanie agresji i negatywnych emocji"[1].

Pogo polega na bardzo chaotycznym wzajemnym odbijaniu się od siebie, przepychankach w tańczącym tłumie i nacieraniu na pobliskie osoby. Zdarza się, że tańczący padają na ziemię, jednak w większości przypadków podnoszeni są przez osoby tańczące obok. Czasami tańczący chwytają się pod ramię, wtedy zmniejsza się ryzyko upadku. Pogo, mimo iż sprawia wrażenie bijatyki, w większości przypadków nie zawiera elementów groźnych dla zdrowia, choć trudno wyjść z pogo bez siniaków lub otarć. Pojawiają się także nieliczne wypadki zadeptania lub stratowania.

Istnieje jednak brutalna, bardzo niebezpieczna dla zdrowia odmiana tej zabawy - mosh. Tak jak pogo preferują punki i spora część metalowców, tak mosh jest zabawą ulubioną przez hardcore'owców. Obie jednak wywodzą się z tego samego rdzenia i częstą są mylone.

Elementy ruchowe w pogo[edytuj | edytuj kod]

  • fala (lewitacja, crowd surfing) – przenoszenie osoby na rękach tłumu w stronę sceny (osoba zostaje wyniesiona z tłumu) lub spod/ze sceny (osoba wdrapuje się na scenę/podest i rzuca się w tłum);
  • młynek – dwie osoby trzymają się za skrzyżowane ręce i kręcące się coraz szybciej;
  • młyn/kocioł – połączenie młynka z falangą; grupa ludzi zakreśla okrąg, trzymając się za ramiona, kręcąc się, skacząc i wykonując shakeup, często także pokrzykuje;
  • circle pit (gonisz) – polega na gonieniu się w kółko;
  • ściana śmierci – dwie grupy (lub więcej) stają naprzeciw siebie i na określony sygnał nacierają na ludzi stojących przed nimi; niekiedy po uderzeniu uczestnicy rozpoczynają mosh.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Krzysztof Lesiakowski, Paweł Perzyna i Tomasz Toborek, Jarocin w obiektywie bezpieki