Procesy eoliczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skały na wyspie Long Island (Bahamy) ukształtowane w procesie eolicznym
Formy skalne na pustyni Negew powstałe w wyniku działania wiatru

Procesy eoliczne to określenie wszelkiej działalności wiatru na rzeźbę terenu.

Warunkiem wystąpienia procesów eolicznych jest obecność w podłożu drobnoziarnistego, luźnego nie utrwalonego przez roślinność, suchego materiału mineralnego oraz osiągnięcie przez wiatr prędkości wystarczającej do jego uruchomienia i przemieszczania.

W skład procesów eolicznych zalicza się: deflację, transport eoliczny i korazję oraz akumulację eoliczną.

Procesy eoliczne są jednymi z najbardziej powszechnych procesów morfogenetycznych.

Największe natężenie występowania procesów eolicznych ma miejsce na obszarach pustynnych i półpustynnych. W innych strefach klimatycznych występują głównie na wybrzeżach morskich oraz na polach poza okresem wegetacyjnym. W wyniku tych procesów powstają nowe formy terenu, jak wydmy (akumulacja eoliczna), grzyby skalne (korazja), czy pokrywy lessowe powstałe przez transport i późniejszą akumulację pyłu pustynnego z pustyń na obszary pozapustynne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]