Wyżyna Lessowa
Wyżyna Lessowa (chin.: 黄土高原; pinyin: Huángtǔ Gāoyuán) – wyżyna we wschodnich Chinach, w środkowym biegu rzeki Huang He, w zakolu której przechodzi w pustynną wyżynę Ordos. Największy na świecie obszar akumulacji lessu (ok. 430 tys. km²)[1]. Średnie wysokości między 1000 m n.p.m. a 2500 m n.p.m.
Wyżyna pokryta grubą, sięgającą 300 m, pokrywą lessu, nawianego z pustyni Gobi. Rozcięta jest głębokimi wąwozami rzeki Huang He i jej dopływów. Wznoszące się ponad pokrywę lessową stare pasma górskie przekraczają miejscami wysokość 3000 m[1]. Dominują gleby brunatne i kasztanowe, rozwinięte na lessach[2]. Na wyżynie uprawia się pszenicę, proso, bawełnę i kukurydza. Jest to także obszar bogaty w surowce mineralne, przede wszystkim węgiel kamienny (Zagłębie Datong), rudy miedzi i ropę naftową.
Na Wyżynie Lessowej las zachował się tylko sporadycznie – bądź w dolinach rzek, bądź rezerwatach[3]. Wyniszczenie lasów przyczyniło się do znacznego przyspieszenia erozji gleb i zwiększyło niebezpieczeństwo powodzi[4].
Dla Wyżyny Lessowej charakterystyczne są pospolite jaskinie mieszkalne, wydrążone w zboczach wąwozów lessowych[5]. Największe miasta na wyżynie to: Taiyuan, Datong i Pingliang.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- * Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: Chiny. red. Hanna Krzysztofik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980. ISBN 83-01-00952-7.
