Proporzec marynarki wojennej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Proporzec Marynarki Wojennej RP na wietrze

Proporzec Marynarki Wojennej RP – jest drugim najważniejszym po banderze wojennej znakiem okrętów wojennych RP.

Historia i symbolika[edytuj | edytuj kod]

Został wprowadzony w Polsce oficjalnie w 1919 roku[1]. Proporzec Marynarki Wojennej, jako symbol męstwa i niezłomnego ducha bojowego załogi okrętu, nawiązuje do szczytnych dziejów i tradycji polskiego oręża na morzu. Proporzec Marynarki Wojennej podnosi się na okrętach wojennych na drzewcu dziobowym jednocześnie z podniesieniem bandery w niedzielę i święta, a także przy podnoszeniu gali banderowej. Na okrętach przebywających za granicą proporzec podnosi się codziennie wraz z banderą[2].

Obecnie od 1993 roku to prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej. Pośrodku płata jest umieszczony krzyż kawalerski. Jego ramiona położone na białym pasie są koloru czerwonego, a ramiona położone na pasie czerwonym koloru białego. Pośrodku krzyża, w kręgu czerwonym, jest umieszczone zbrojne ramię. Stosunek: 4:5[3].

Proporce dziobowe MW RP[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski: Insygnia, symbole i herby polskie: kompendium. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 172. ISBN 83-7311-601-X.
  2. Eugeniusz Koczorowski, Jerzy Koziarski, Ryszard Pluta: Zwyczaje i ceremoniał morski. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1972, s. 291.
  3. Ustawa z dnia 19 lutego 1993 r. o znakach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
  4. Zobacz też: Miecze grunwaldzkie