Protodiakon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Protodiakon (gr. proto – pierwszy, diakon – sługa) – pierwszy wśród diakonów.

Kościół zachodni[edytuj | edytuj kod]

W katolicyzmie najstarszy nominacją duchowny wśród kardynałów diakonów. Kardynał protodiakon jako pierwszy z balkonu Bazyliki św. Piotra ogłasza imię nowo wybranego papieża. On także przedstawia papieżowi arcybiskupów metropolitów podczas ceremonii wręczania paliuszy. Do 1963 roku kardynał protodiakon co do zasady koronował nowego papieża tiarą podczas inauguracji pontyfikatu.

Kolegium Kardynalskie Świętego Kościoła Rzymskiego jest podzielone na:

  • kardynałów diakonów (zazwyczaj są nimi pracownicy Kurii Rzymskiej lub teolodzy)
  • kardynałów prezbiterów (ustanawia się nimi biskupów diecezjalnych)
  • kardynałów biskupów (to patriarchowie kościołów wschodnich uznających prymat św. Piotra oraz wybrani przez papieża kardynałowie, w tym Dziekan Kolegium Kardynalskiego).

Kościoły wschodnie[edytuj | edytuj kod]

W prawosławiu jest to honorowy tytuł, który diakoni uzyskują w formie nagrody za posługę. Historycznie pierwszym protodiakonem był pierwszy męczennik (gr. protomartyrios) i apostoł Stefan (Szczepan), który został przełożonym wszystkich diakonów.

Współcześnie protodiakon przewodzi diakonom podczas nabożeństw celebrowanych przez biskupów.[1] Jego szata liturgiczna (orarion) charakteryzuje się skrzyżowanym na plecach, podwójnym pasem z wyszytym napisem „Święty, Święty, Święty”[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy