Przydawka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przydawka (czasami zwana również atrybutem) – część zdania określająca rzeczownik[1], zaimek rzeczowny. Może być wyrażona przymiotnikiem (np. ładny kwiatek), zaimkiem przymiotnym (np. mój kwiatek), imiesłowem przymiotnikowym czynnym (np. rosnący kwiatek), imiesłowem przymiotnikowym biernym (np. podlany kwiatek), liczebnikiem (np. podlałem już trzeci kwiatek), wyrażeniem przyimkowym (np. sweter z wełny). Przydawka odpowiada na pytania: jaki? jaka? jakie? który? która? które? czyj? czyja? czyje? ile? czego? z czego?

Podział przydawek[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na przynależność do części mowy i typ połączeń składniowych wyróżnia się przydawki:

Przydawka charakteryzująca a klasyfikująca[edytuj | edytuj kod]

Jeśli przymiotnik stoi przed rzeczownikiem, przydawkę określa się jako charakteryzującą, tzn. mówiącą o tezie przygodnej. W przeciwnym przypadku - gdy przymiotnik następuje po rzeczowniku - z przydawką klasyfikującą (wyodrębniającą).

Przykłady:

  • karlik większy - (przydawka klasyfikująca) jest nazwą gatunkową i nic nie mówi o wielkości danego osobnika względem innego (nawet najmniejszy osobnik tego gatunku jest karlikiem większym);
  • większy karlik - (przydawka charakteryzująca) opisuje fakt, że jeden osobnik jest większy od drugiego, ale nic nie mówi o przynależności gatunkowej (być może chodzi o karlika malutkiego lub drobnego).

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]