Ptasznik olbrzymi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lasiodora parahybana
Mello-Leitao 1917
Lasiodora parahybana
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp szczękoczułkowce
Gromada pajęczaki
Rząd pająki
Rodzina ptasznikowate
Rodzaj Lasiodora
Gatunek Lasiodora parahybana
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ptasznik olbrzymi (Lasiodora parahybana) – brazylijski pająk osiągający do 11 cm długości (z odnóżami nawet do 26 cm).

Gatunek został sklasyfikowany w roku 1917 przez Mello-Leitao. Jest dopuszczony do obrotu w Polsce i nie jest objęty konwencją CITES. Dominuje ubarwienie czarne, ale spotyka się również osobniki brunatne, brązowe i szare. Ptasznik pokryty jest jasnymi włoskami. Jest to drugi pająk co do wielkości i masy ciała (największym i najcięższym pająkiem jest Theraphosa blondi, spotkany był okaz mierzący 14 cm "ciała", a z odnóżami ok. 30 cm, ważył 80g).

Gatunek polecany dla początkujących terrarystów ze względu na jego łagodne usposobienie chociaż zdarzają się osobniki agresywne. Nie ma silnego jadu. Trzeba jednak mieć na względzie fakt, że dorosły pająk dysponuje dużą ilością jadu, co rekompensuje jego stosunkowo niewielką siłę. Przy takich rozmiarach pająka, jego szczękoczułki są również pokaźne, a zadane nimi rany dość głębokie i długo się goją. Pająk przetrzymywany bez kryjówki zmienia ubarwienie na rudo-brunatne, które powraca do normy po kolejnej wylince. Za młodu mylony z Brachypelma albopilosum.

Karmienie[edytuj | edytuj kod]

Młode osobniki można karmić pinkami, mącznikami, wylęgiem świerszczy, muszką owocówką. Większym pająkom (tzw. podrostkom) podajemy świerszcze, karaczany, drewnojady. Od czasu do czasu można skarmić mysz, jednak nie zaleca się powtarzania tej czynności przez dłuższy okres. Zdarzają się przypadki zachorowania pająka na DS (dyskinetic syndrome) po podaniu kręgowców, jeżeli nie musimy to nie podajemy kręgowców.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]