Puchar Trzech Narodów 2002

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Puchar Trzech Narodów 2002
Gtk-go-back-ltr.svg 2001 2003 Gtk-go-forward-ltr.svg
13 lipca 2002 – 17 sierpnia 2002
Drużyny  Australia
 Nowa Zelandia
 Republika Południowej Afryki
Szczegóły turnieju
Zwycięzca  Nowa Zelandia
Bledisloe Cup  Australia
Statystyki turnieju
Liczba meczów 6
Statystyki indywidualne
Najwięcej punktów Nowa Zelandia Mehrtens (47)[1]
Najwięcej przyłożeń Republika Południowej Afryki Joubert (3)[2]
Media
Tri Nations 2002

Puchar Trzech Narodów 2002 (2002 Tri Nations Series) – siódma edycja Pucharu Trzech Narodów, corocznego turnieju w rugby union rozgrywanego pomiędzy zrzeszonymi w SANZAR trzema najlepszymi zespołami narodowymi półkuli południowej - Australii, Nowej Zelandii i RPA. Turniej odbywał się systemem kołowym pomiędzy 13 lipca a 17 sierpnia 2002.

W inauguracyjnym meczu turnieju widzowie na Jade Stadium nie zobaczyli żadnego przyłożenia, a drużyny Nowej Zelandii i Australii borykały się z trudnymi warunkami atmosferycznymi, z których lepiej wyszli zawodnicy All Blacks[3][4]. Nowozelandczycy umocnili się na prowadzeniu w tabeli dzięki bonusowemu zwycięstwu w meczu przeciwko Springboks[5][6].

Zawodnikom z RPA nie udało się wygrać również kolejnego spotkania, tym razem z Australijczykami, pomimo pościgu od stanu 24:3, kiedy to zdobyli cztery przyłożenia z rzędu, na które Wallabies odpowiedzieli tylko trzema karnymi. W trakcie meczu wywiązała się bójka, w wyniku której dwóch Australijczyków otrzymało żółte kartki, tak jak i południowoafrykański sprawca całego zamieszania. Już w doliczonym czasie gry australijski kapitan, George Gregan, mając do dyspozycji karnego, który pozbawiłby Springboks bonusowego punktu, podyktował wznowienie gry w formacji młyna – decyzja okazała się słuszna, gdyż Chris Latham zdobył czwarte, dające bonusowy punkt, przyłożenie[7][8].

Kolejny mecz decydował o Bledisloe Cup – w obecności blisko osiemdziesięciu tysięcy kibiców[9] zgromadzonych na Telstra Stadium Australijczycy w stylu, który prezentowali od kilku sezonów, w ostatniej akcji rozstrzygnęli mecz na swoją korzyść, jednocześnie broniąc tego trofeum. Jeszcze w 71 minucie to All Blacks prowadzili 8:14, jednak atak Wallabies zaowocował akcją za pięć punktów. Ironicznie, dającego wygraną celnego karnego Matt Burke wykonanał z tego samego miejsca, co nieudane podwyższenie kilka minut wcześniej[10][11].

Ostatnie dwa mecze turnieju odbyły się w Południowej Afryce. W pierwszym z nich gospodarze podejmowali Nowozelandczyków. W wyrównanym meczu, w którym padło sześć przyłożeń, górą ostatecznie byli All Blacks, jednakże wynik został ustalony dopiero w 72 minucie, przez większość spotkania oscylując w okolicach remisu[12][13]. Emocje sportowe przyćmił jednak incydent tuż po rozpoczęciu drugiej połowy spotkania – na boisko wtargnął jeden z kibiców atakując sędziego głównego. Dzięki interwencji graczy (m.in. Richiego McCaw) napastnik został unieszkodliwiony, jednak irlandzki arbiter, Dave McHugh, wskutek ataku został kontuzjowany i nie mógł kontynuować sędziowania tego meczu, w czym zastąpił go Anglik, Chris White[14][15].

Tytuł był na szali do ostatniego spotkania – Australijczycy mieli szansę na końcowy triumf, warunkiem było bonusowe zwycięstwo nad RPA, dodatkowo różnicą przynajmniej 26 punktów. Wallabies dobrze zaczęli spotkanie, kopiąc trzy karne z rzędu, kolejne 26 punktów zdobyli jednak gospodarze. Próbując bronić korzystnego wyniku, pozwolili jednak odrodzić się Australijczykom, którzy zdobywając trzy przyłożenia i punkty z karnego wyszli na prowadzenie 26:31. Zwycięstwo Wallabies wydawało się więc przesądzone, gdyż gospodarze kończyli spotkanie w czternastu – za czerwoną kartkę w 70 minucie z boiska został bowiem usunięty Marius Joubert[16]. Przyłożenie Springboks już w doliczonym czasie gry doprowadziło do remisu, a jego zdobywca, Werner Greeff, dołożył kolejne dwa punkty z podwyższenia[17][18]. Wynik ten oznaczał, że reprezentanci RPA nie zakończyli turnieju z zerowym dorobkiem zwycięstw, a jednocześnie pierwszy od 1999 roku tytuł przypadł reprezentacji Nowej Zelandii[19].

Tabela[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zespół Mecze Punkty Punkty bonusowe Tabela punktowa
Rozegrane Wygrane Remisy Przegrane Zdobyte Stracone Różnica
1  Nowa Zelandia 4 3 0 1 97 65 +32 3 15
2  Australia 4 2 0 2 91 86 +5 3 11
3  Republika Południowej Afryki 4 1 0 3 103 140 -37 3 7

Mecze[edytuj | edytuj kod]

13 lipca 2002
sędzia: Republika Południowej Afryki Jonathan Kaplan
Nowa Zelandia  12 - 6  Australia Jade Stadium, Christchurch
widzów: 40 000

Punkty: Mehrtens 12 (4K)
Yellow card.svg Robinson

(6 - 3)
Relacja
Punkty: Burke 6 (2K)

20 lipca 2002
sędzia: Australia Stuart Dickinson
Nowa Zelandia  41 - 20  Republika Południowej Afryki Westpac Stadium, Wellington
widzów: 38 000

Punkty: Mehrtens 16 (2pd dg 3K)
Howlett 5 (P)
Marshall 5 (P)
Hammett 5 (P)
Thorne 5 (P)
Robertson 5 (P)

(21 - 13)
Relacja
Punkty: Pretorius 7 (2pd K)
Greeff 8 (P dg)
Joubert 5 (P)
Yellow card.svg Joubert

27 lipca 2002
sędzia: Anglia Steve Lander
Australia  38 - 27  Republika Południowej Afryki The Gabba, Brisbane
widzów: 37 278

Punkty: Burke 15 (3pd 3K)
Mortlock 8 (P K)
Tune 5 (P)
Latham 10 (2P)
Yellow card.svg Paul, Harrison

(27 - 10)
Relacja
Punkty: Pretorius 7 (2pd K)
Joubert 10 (2P)
Skinstad 5 (P)
Russell 5 (P)
Yellow card.svg Greeff

3 sierpnia 2002
sędzia: Republika Południowej Afryki André Watson
Australia  16 - 14  Nowa Zelandia Telstra Stadium, Sydney
widzów: 79 543

Punkty: Burke 6 (2K)
Rogers 5 (P)
Sharpe 5 (P)

(8 - 3)
Relacja
Punkty: Mehrtens 9 (3K)
McCaw 5 (P)

10 sierpnia 2002
sędzia: Irlandia (wyspa) Dave McHugh /
Anglia Chris White
Republika Południowej Afryki  23 - 30  Nowa Zelandia Kings Park Stadium, Durban
widzów: 52 000

Punkty: Pretorius 18 (P 2pd dg 2K)
de Kock 5 (P)

(17 - 17)
Relacja
Punkty: Mehrtens 10 (2pd 2K)
Mauger 5 (P)
Howlett 5 (P)
MacDonald 5 (P)
1 karne przyłożenie

17 sierpnia 2002
sędzia: Nowa Zelandia Paddy O'Brien
Republika Południowej Afryki  33 - 31  Australia Ellis Park, Johannesburg
widzów: 62 500

Punkty: Greeff 13 (P 4pd)
Russell 5 (P)
Paulse 10 (2P)
van Niekerk 5 (P)
Yellow card.svg Barry
Red card.svg Joubert

(14 - 9)
Relacja
Punkty: Burke 13 (2pd 3K)
Gregan 3 (dg)
Cannon 5 (P)
Rogers 5 (P)
Kefu 5 (P)


Przypisy

  1. Rugby Union - ESPN Scrum - Statsguru - Test matches - Player records
  2. Rugby Union - ESPN Scrum - Statsguru - Test matches - Player records
  3. True grit brings its own reward (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2012-02-26].
  4. All Blacks claim close-run Bledisloe victory (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-02-26].
  5. All Blacks batter Boks (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  6. All Blacks rise above brawling (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  7. Australia hold off Springbok surge (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  8. Wallabies slip home against Springboks (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2012-02-26].
  9. Burke has last word as Australia retain cup (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  10. Wallabies retain Bledisloe in thriller (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-02-26].
  11. Burke breaks All Blacks hearts (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  12. All Blacks close in on Tri nations title (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-02-26].
  13. Attack on referee clouds win for All Blacks (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  14. Referee hurt in fan attack (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  15. Evil attack overshadows epic clash (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2012-02-26].
  16. Clockwatch: SA 33-31 Australia (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  17. Greeff steals Springbok win (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  18. Springboks deny Wallabies (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-26].
  19. Wallaby defeat hands title to All Blacks (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-02-26].