Puchar Trzech Narodów 2003

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Puchar Trzech Narodów 2003
Gtk-go-back-ltr.svg 2002 2004 Gtk-go-forward-ltr.svg
12 lipca 2003 – 16 sierpnia 2003
Drużyny  Australia
 Nowa Zelandia
 Republika Południowej Afryki
Szczegóły turnieju
Zwycięzca  Nowa Zelandia
Bledisloe Cup  Nowa Zelandia
Statystyki turnieju
Liczba meczów 6
Statystyki indywidualne
Najwięcej punktów Nowa Zelandia Spencer (60)[1]
Najwięcej przyłożeń Nowa Zelandia Rokocoko (6)[2]
Media

Puchar Trzech Narodów 2003 (2003 Tri Nations Series) – ósma edycja Pucharu Trzech Narodów, corocznego turnieju w rugby union rozgrywanego pomiędzy zrzeszonymi w SANZAR trzema najlepszymi zespołami narodowymi półkuli południowejAustralii, Nowej Zelandii i RPA. Turniej odbywał się systemem kołowym pomiędzy 12 lipca a 16 sierpnia 2003 roku.

Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym[3].

Do otwierającego turniej spotkania reprezentanci RPA przystępowali po serii słabych występów w czerwcowych testmeczach. Wyróżniający się na boisku Brent Russell zdobył jedno przyłożenie i walnie przyczynił się do drugiego, jednak decydujące były celne kopy Louisa Koena. Mimo iż Australijczycy zdobyli więcej przyłożeń, ich błędy i brak dyscypliny powodowały oddawanie przeciwnikom inicjatywy bądź punktów z rzutów karnych, także podczas gry w liczebnej przewadze. Już po meczu Lote Tuqiri został ukarany żółtą kartką za uderzenie przeciwnika nie wychwycone przez arbitrów[4][5][6].

Nadzieje na udany turniej zostały rozwiane już tydzień później, bowiem w drugim domowym spotkaniu Springboks doznali rekordowej porażki z Nowozelandczykami. All Blacks bezlitośnie wykorzystywali każdy błąd rywali i ich słabą obronę zdobywając siedem przyłożeń, przy czym obaj skrzydłowi zaliczyli po dwa. Aktywni w przebijaniu się przez linię przeciwnika byli też Mils Muliaina, Tana Umaga czy Chris Jack, zaś przebieg gry kontrolował Carlos Spencer, który jednak nie miał jednak dobrego dnia w kopach na słupy pudłując sześć z nich. Piłkę na polu punktowym rywali udało się Południowoafrykańczykom przyłożyć tylko raz, podczas gry w przewadze, resztę punktów zdobyli dzięki celności Koena[7][8][9].

Kolejne pięćdziesiąt punktów Nowozelandczycy zaliczyli w kolejnym meczu, a mimo iż nie wygrali go rekordową różnicą punktów, jednak jeszcze nigdy tylu w Australii nie zdobyli. Ponad osiemdziesiąt tysięcy widzów obejrzało łącznie dziesięć przyłożeń i dobrą grę szczególnie obu formacji ataku. Pierwsi punktowali Wallabies, a na ich osiem punktów tyloma też odpowiedzieli reprezentanci Nowej Zelandii i wynik do trzydziestej minuty był remisowy. Gdy Wendell Sailor otrzymał dziesięciominutową karę, inicjatywę uzyskali All Blacks dwukrotnie wówczas wdzierając się na pole punktowe przeciwników. Australijczycy musieli zatem próbować gonić wynik, jednak ich rywale nie zwolnili tempa. Pięćdziesiąty występ w testmeczu Umaga uczcił jednym z siedmiu przyłożeń swojego zespołu, zaś hat-tricka zdobył Joe Rokocoko[10][11][12].

W rozegranym w Brisbane pojedynku Australijczycy przerwali trzymeczową passę porażek pokonując Springboks dwudziestoma punktami, wynik jednak nie odzwierciedlał wyrównanej gry zespołów. Elton Flatley nie pomylił się w żadnej z siedmiu prób, a dwa przyłożenia zdobyli Mat Rogers i szczególnie wyróżniający się Phil Waugh. Południowoafrykańczycy odpowiedzieli jedynie trzema kopami Koena, jednak ich szanse ograniczyły dwie żółte kartki[13][14][15].

Nowozelandczycy, którzy rozgromili swoich rywali na wyjeździe, ostatnie dwa mecze turnieju rozegrali u siebie. W pierwszym z nich reprezentanci RPA wystawili przeciw gospodarzom silną obronę, toteż wynik do przerwy oscylował na granicy remisu, w drugiej połowie padły jedynie punkty z karnych, których beneficjentami byli All Blacks. Rokocoko kontynuował swoją serię przyłożeń, zdobywając jedenaste w szóstym występie, pozostałe punkty ze stuprocentową skutecznością zdobył Spencer. Dobre spotkanie rozegrała formacja młyna Springboks dowodzona przez Corne Krige'a, celność zawiodła natomiast Koena, zarówno z karnych, jak i dropgoli. Ozdobą meczu było zaś przyłożenie południowoafrykańskiego filara młyna, który przebiegł z piłką pół boiska. Ciężko wywalczonym zwycięstwem Nowozelandczycy zapewnili sobie jednak końcowy triumf już w tym spotkaniu[16][17][18].

Finałowy mecz tej edycji odbył się na Eden Park w Auckland, a padający deszcz nie sprzyjał efektownej grze formacji ataku, przyczyniając się do błędów w grze ręką i w konsekwencji zespoły często korzystały z przekopywania piłki na terytorium przeciwnika. Dobra gra Muliainy, Richiego McCawa, Kevena Mealamu i Jerry'ego Collinsa pozwoliły na dwukrotnie przebicie się na pole punktowe rywali Douga Howletta, dzięki kopom Flatleya goście jednak utrzymywali się w meczu. Podobnie jak tydzień wcześniej Nowozelandczycy zdobyli w drugiej połowie tylko sześć punktów z karnych, zaś dwukrotnie sędzia telewizyjny uznał za nieprawidłowe próby przyłożeń australijskich repreznentantów Nathana Sharpe'a i Stephena Larkhama. Ostatnie dwadzieścia minut gry minęło pod znakiem ciągłych ataków Australijczyków zakończone udanym przyłożeniem George'a Smitha, jednak nowozelandzka obrona nie pozwoliła już Wallabies na zdobycie dających zwycięstwo punktów. Turniej po raz drugi z rzędu wygrała zatem drużyna Nowej Zelandii, nie odnosząc przy tym żadnej porażki – wyczyn ten ostatni raz nastąpił za sprawą Springboks pięć lat wcześniej. Zwycięstwo w obu meczach z Australią oznaczało jednocześnie odzyskanie Bledisloe Cup po raz pierwszy od 1997 roku[19][20][21].

Tabela[edytuj | edytuj kod]

Poz. Drużyna Mecze Punkty Pkt
bonus
Pkt
M W R P + - +/-
1  Nowa Zelandia 4 4 0 0 142 65 +77 2 18
2  Australia 4 1 0 3 89 106 -17 2 6
3  Republika Południowej Afryki 4 1 0 3 62 122 -60 0 4

Mecze[edytuj | edytuj kod]

12 lipca 2003
15:00
sędzia: Nowa Zelandia Steve Walsh
Republika Południowej Afryki  26 - 22  Australia Newlands Stadium, Kapsztad
widzów: 48 678

Punkty: Koen 16 (2pd 4K)
Russell 5 (P)
Matfield 5 (P)
Yellow card.svg Barry

(20 - 10)
Relacja
Punkty: Burke 7 (2pd dg)
Roff 5 (P)
Waugh 5 (P)
Sailor 5 (P)

19 lipca 2003
15:00
sędzia: Irlandia (wyspa) Alain Rolland
Republika Południowej Afryki  16 - 52  Nowa Zelandia Loftus Versfeld Stadium, Pretoria
widzów: 50 008

Punkty: Koen 11 (pd dg 2K)
Willemse 5 (P)

(9 - 22)
Relacja
Punkty: Spencer 22 (P 4pd 3K)
Mauger 5 (P)
Howlett 10 (2P)
Rokocoko 10 (2P)
Meeuws 5 (P)
Yellow card.svg Meeuws

26 lipca 2003
20:05
sędzia: Anglia Tony Spreadbury
Australia  21 - 50  Nowa Zelandia Stadium Australia, Sydney
widzów: 82 096

Punkty: Burke 11 (P 2K)
Rogers 5 (P)
Sailor 5 (P)
Yellow card.svg Sailor

(11 - 23)
Relacja
Punkty: Spencer 13 (2pd 3K)
Mauger 5 (P)
Howlett 5 (P)
Rokocoko 15 (3P)
Carter 7 (P pd)
Umaga 5 (P)

2 sierpnia 2003
20:05
sędzia: Nowa Zelandia Paddy O'Brien
Australia  29 - 9  Republika Południowej Afryki Lang Park, Brisbane
widzów: 51 188

Punkty: Rogers 5 (P)
Flatley 19 (2pd 5K)
Waugh 5 (P)

(6 - 6)
Relacja
Punkty: Koen 9 (3K)
Yellow card.svg Coetzee, Kempson

9 sierpnia 2003
19:35
sędzia: Australia Peter Marshall
Nowa Zelandia  19 - 11  Republika Południowej Afryki Carisbrook, Dunedin
widzów: 37 000

Punkty: Spencer 14 (pd 4K)
Rokocoko 5 (P)

(13 - 11)
Relacja
Punkty: Koen 6 (2K)
Bands 5 (P)

16 sierpnia 2003
19:35
sędzia: Republika Południowej Afryki Jonathan Kaplan
Nowa Zelandia  21 - 17  Australia Eden Park, Auckland
widzów: 50 000

Punkty: Spencer 11 (pd 3K)
Howlett 10 (2P)

(15 - 9)
Relacja
Punkty: Flatley 12 (4K)
Smith 5 (P)


Przypisy

  1. Rugby Union - ESPN Scrum - Statsguru - Test matches - Player records
  2. Rugby Union - ESPN Scrum - Statsguru - Test matches - Player records
  3. Points Tabulation (ang.). scrum.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-04-05].
  4. South Africa down Wallabies (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2014-04-05].
  5. Boks nail dire Wallabies (ang.). scrum.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-04-05].
  6. Springboks revived as Koen puts boot into stumbling Wallabies (ang.). theguardian.com. [dostęp 2014-04-05].
  7. New Zealand thrash Springboks (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2014-04-05].
  8. All Blacks romp to record victory (ang.). scrum.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-04-05].
  9. Rokocoko has widescreen quality (ang.). theguardian.com. [dostęp 2014-04-05].
  10. All Blacks bash Wallabies (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2014-04-05].
  11. Rokocoko the star in demolition of the Wallabies (ang.). scrum.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-04-05].
  12. Rokocoko rocks Sydney (ang.). theguardian.com. [dostęp 2014-04-05].
  13. Wallabies answer their critics, to a point (ang.). abc.net.au. [dostęp 2014-04-05].
  14. Wallabies back to winning ways (ang.). scrum.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-04-05].
  15. Waugh drags Aussies home (ang.). theguardian.com. [dostęp 2014-04-05].
  16. All Blacks claim title but Boks restore some pride (ang.). scrum.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-04-05].
  17. Spencer accurate amid the unusual (ang.). theguardian.com. [dostęp 2014-04-05].
  18. Boks improve, but All Blacks still too good (ang.). abc.net.au. [dostęp 2014-04-05].
  19. Bledisloe glory for All Blacks (ang.). scrum.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-04-05].
  20. All Blacks claim Bledisloe Cup (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2014-04-05].
  21. Wallabies improve but All Blacks bag Bledisloe (ang.). abc.net.au. [dostęp 2014-04-05].