Pustułka maskareńska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pustułka maskareńska | |
| Falco punctatus[1] | |
| Temminck, 1821 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | sokołowe |
| Rodzina | sokołowate |
| Podrodzina | sokoły |
| Rodzaj | Falco |
| Gatunek | pustułka maskareńska |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Pustułka maskareńska (Falco punctatus) – gatunek średniego ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae). Występuje endemicznie na wyspie Mauritius w archipelagu Maskarenów. Jest zagrożona wyginięciem.
- Charakterystyka
- Trochę mniejsza od pustułki, nieznacznie większa od pustułeczki. Samce są nieco mniejsze od samic. Brzuch jasnokremowy w czarne, zwężające się ku dole plamki. Nogi żółte z czarnymi pazurami. Spód ogona jasnokremowy w czarne, poprzeczne pasy. Cały wierzch ciała w poprzeczne, grube, czarnobrązowe pasy. Jasne policzki i szary dziób z białą woskówką.
- Wymiary
- długość ciała: 26-30,5 cm
- długość skrzydła: ok. 45 cm
- waga: ok. 250 g
- Biotop
- Lasy. Z powodu ich niszczenia gatunek jest zagrożony.
- Pożywienie
- Gekony, ważki, cykady, świerszczowate i małe ptaki.
- Zachowanie[3]
- Żyją samotnie. 89% piskląt znajdowanych jest ponad 5km od gniazda, w którym się wykluły.
- Lęgi[4]
- Lęgnie się od od listopada do grudnia. Jest monagamiczna. Gniazdo umieszcza na drzewie. Składa 4-5 jaj, których inkubacja trwa 28-35 dni. Młode pozostają w gnieździe przez ok. 35 dni.
- Status zagrożenia i ochrona
- W 1974 roku jej liczebność spadła do 4 osobników - była najrzadszym ptakiem świata. Został preprowadzany program rozmnażania jej w niewoli, obecnie populacja wynosi ponad 800 osobników. Jest to wystarczająca liczba, by uznać pustułkę maskareńską za uratowaną. Nadal jest najrzadszym sokołem na Ziemi.
W podobnej sytuacji znalazł się także w latach 90. XX w. gołąb rdzawosterny - żyło wtedy tylko 10 osobników.
- Pustułka maskareńska, a ludzie
- Poczta na Mauritiusie wydała 5 znaczków z wizerunkiem tego ptaka[3].
Przypisy
- ↑ Falco punctatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Falco punctatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 3,0 3,1 cepl.sggw.waw.pl
- ↑ animaldiversity.ummz.umich.edu
Bibliografia [edytuj]
- David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.