Queen II

Queen II
Okładka
Album studyjny grupy Queen
Wydany	8 marca 1974 (UK) 9 kwietnia 1974 (US)
Nagrywany	sierpień 1973
Gatunek	rock, rock progresywny
Długość	40:42
Wytwórnia	EMI (UK), Hollywood Records (USA)
Producent	Roy Thomas Baker, Robin G. Cable i Queen
Oceny
All Music Guide Robert Christgau C-
Płyta po płycie
Queen (1973)	Queen II (1974)	Sheer Heart Attack (1974)
Single z albumu Queen II
„Seven Seas of Rhye” Wydany: 23 lutego 1974

Queen II – druga płyta brytyjskiego zespołu rockowego Queen.

Sesja nagraniowa albumu odbyła się w 1973, a został on wydany w 1974. Zamiast typowego nazwania stron płyty A oraz B, zostały one określone jako Strona biała (ang. Side White) i Strona czarna (ang. Side Black). Odpowiadały im zdjęcia muzyków zespołu umieszczone na okładce (ubranych całkowicie na czarno lub na biało). Album spotkał się z bardzo zróżnicowanym odbiorem przez krytykę. Zawiera pierwszy utwór Queen, który dostał się do pierwszej dziesiątki brytyjskich list przebojów ("Seven Seas Of Rhye"). Jest to jeden z ulubionych albumów Axla Rose'a, wokalisty Guns N' Roses^{[potrzebne źródło]}.

8 lipca 2009 roku wydawnictwo uzyskało status platynowej płyty w Polsce.

Lista utworów

Strona biała

1. "Procession" (May) – 1:12
2. "Father to Son" (May) – 6:14
3. "White Queen (As It Began)" (May) – 4:33
4. "Some Day One Day" (May) – 4:21
5. "The Loser in the End" (Taylor) – 4:01

Strona czarna

1. "Ogre Battle" (Mercury) – 4:08
2. "The Fairy Feller's Master-Stroke" (Mercury) – 2:41
3. "Nevermore" (Mercury) – 1:17
4. "The March of the Black Queen" (Mercury) – 6:33
5. "Funny How Love Is" (Mercury) – 2:48
6. "Seven Seas of Rhye" (Mercury) – 2:48

Wydania

Dodatkowe utwory umieszczone na wydaniu Hollywood Records z 1991:

1. "See What A Fool I've Been" (May)
2. "Ogre Battle" (1991 Remix) (Mercury)
3. "Seven Seas of Rhye" (1991 Remix) (Mercury)

Twórcy

• Freddie Mercury - śpiew, fortepian, klawesyn
• John Deacon - gitara basowa, gitara akustyczna
• Roger Taylor - perkusja, śpiew, gitara w utworze "The Loser In The End"
• Brian May - gitara, śpiew, fortepian, organy Hammonda, dzwonki