Brian May
| Brian May | |
 Brian May (2010) |
|
| Imię i nazwisko | Brian Harold May |
| Data i miejsce urodzenia | 19 lipca 1947 Londyn |
| Pochodzenie |  Anglia |
| Instrument | gitara, śpiew, instrumenty klawiszowe |
| Gatunek | rock, hard rock, rock progresywny, heavy metal |
| Zawód | muzyk, astronom |
| Aktywność | od 1968 |
| Instrument | |
| Red Special | |
| Zespół | |
| Queen | |
| Odznaczenia | |
 _BAR.svg){kind=small} |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Brian Harold May, CBE (ur. 19 lipca 1947 w Londynie) – brytyjski gitarzysta i wokalista rockowy, współzałożyciel zespołu Queen, doktor astronomii. Autor wielu przebojów tej grupy, m.in. "We Will Rock You", "Who Wants to Live Forever", "Too Much Love Will Kill You", "The Show Must Go On", "No-One but You".
W 2011 roku został sklasyfikowany na 26. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone[1].
Spis treści |
Kariera muzyczna [edytuj]
Już w wieku 5 lat grał na pianinie, swoją pierwszą gitarę dostał na 7 urodziny. Mając 16 lat (sierpień 1963) rozpoczął wraz z ojcem-inżynierem budowę własnej gitary elektrycznej, gdyż z powodów finansowych nie mógł sobie pozwolić na kupno nowej. Gitara ta, nazwana Red Special (lub Fireplace) wykonana została m.in. z fragmentu starego piecyka, części motocykla i zwykłych guzików. Gitara służyła Brianowi przez całą późniejszą karierę, gdyż pomimo swego "amatorskiego" pochodzenia, wykazała się niecodziennymi cechami, czyniąc brzmienie artysty niepowtarzalnym. Brian nigdy nie używał kostki do gry – spokojniejsze partie odgrywał palcami, a do szybkich solówek i ostrzejszych riffów używał monety sześciopensowej (jej ząbkowane krawędzie dawały charakterystyczne, "chropowate" brzmienie). Duży wpływ na jego muzykę wywarli m.in. Eric Clapton i Jimi Hendrix[2].
Pierwszym zespołem, w którym grał Brian, była licealna kapela o nazwie 1984. Później wstąpił do Left Handed Marriage, nagrywając z nimi trzy utwory. Wreszcie, wraz ze szkolnym kolegą Timem Staffelem, założył zespół Smile, który w 1971 po dołączeniu Freddiego Mercury'ego przemianowano na Queen.
Prowadził też intensywną działalność jako muzyk solowy. Pierwszym dziełem nie związanym z Queen był Star Fleet Project, w którego nagraniu brał też udział m.in. Eddie Van Halen. Po śmierci Mercury'ego w 1991 Brian May poświęcił się całkowicie karierze solowej, jednak w międzyczasie pracował również nad ostatnim w historii Queen, niedokończonym za życia Freddiego Mercury'ego, studyjnym albumem Made in Heaven, (wydanym w 1995).
Pojawił się jako gość na płycie piosenkarza Meat Loaf, Bat Out Of Hell III – jego gitarę można usłyszeć w utworze "Bad For Good".
W 1996 roku odwiedził z Rogerem Taylorem Polskę, aby odebrać Fryderyka za album Made in Heaven. 30 września 1998 roku dał koncert w Warszawie w klubie Stodoła w ramach trasy Another World Tour.
W 2005 roku królowa Elżbieta II uhonorowała gitarzystę Orderem Imperium Brytyjskiego III Klasy (CBE).
Od 2010 May współpracuje z brytyjską wokalistką Kerry Ellis; latem 2011 r. wziął udział w jej debiutanckiej trasie koncertowej Anthems: The Tour. W 2012 odbyła się druga wspólna trasa Briana i Kerry The Born Free Tour. W grudniu 2012 ukazał się wspólny singel Briana i Kerry Born Free.
W 2011 roku Brian nagrał z Lady Gagą jej czwarty singiel pt. "Yoü and I ".
12 sierpnia 2012 roku razem z Rogerem Taylorem wystąpił w ceremonii zamknięcia XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie.
Kariera naukowa [edytuj]
Brian May studiował fizykę w Imperial College London w Londynie. W pierwszym okresie działalności Queen dorabiał jako nauczyciel matematyki. W 2002 otrzymał doktorat honoris causa uniwersytetu w Hertfordshire. Jest współautorem (wraz z Patrickiem Moore oraz Chrisem Lintottem) traktującej o historii Wszechświata książki "Bang! The Complete History of Universe".
W 2007 obronił w Imperial College London pracę doktorską zatytułowaną Prędkości radialne w zodiakalnej chmurze pyłu kosmicznego przez co stał się doktorem astronomii (Ph.D.).
W listopadzie 2007 został mianowany honorowym rektorem Uniwersytetu Johna Moore'a w Liverpoolu.
Dyskografia [edytuj]
Albumy [edytuj]
- Star Fleet Project (1983)
- Back to the Light (1992)
- Resurrection (1993 EP wydany tylko w Japonii)
- Live at the Brixton Academy (1994)
- Another World (1998)
- Retro Rock Special (1998 EP wydane jako T. E. Conway w USA)
- Red Special – Japanese Tour Mini Album (1998)
- Furia (soundtrack, 2000)
Single (pochodzące z albumów) [edytuj]
- 1983 Star Fleet (Single Version) / Son Of Star Fleet (7") (album Star Fleet Project wydany jako Brian May + Friends)
- 1991 Driven By You / Just On Life (7") (album Back to the Light)
- 1991 Driven By You / Just On Life / Just On Life (Guitar Version) / Driven By You (Ford Ad Version) (12") (album Back to the Light)
- 1991 Driven By You / Just On Life / Just On Life (Guitar Version) (CD) (album Back to the Light)
- 1991 Driven By You (Edited Version) / Driven By You (Pollarded Version) / Driven By You (Proper Version) / Driven By You (Special Version) (7" / Promo CD) (album Back to the Light)
- 1992 Too Much Love Will Kill You / I'm Scared (Single Version) (7") (album Back to the Light)
- 1992 Too Much Love Will Kill You (12") (Promo album Back to the Light)
- 1992 Too Much Love Will Kill You / I'm Scared (Single Version) / Too Much Love Will Kill You (Guitar Version) / Driven By You (New Version) (CD) (album Back to the Light)
- 1992 Too Much Love Will Kill You / Resurrection / Last Horizon / Driven By You (New Version) (Promo CD) (album Back to the Light)
- 1992 Back To The Light / Nothin' But Blue (Guitar Version) (7") (album Back to the Light)
- 1992 Back To The Light / Star Fleet / Let Me Out (CD) (Part 1 album Back to the Light)
- 1992 Back To The Light / Nothin' But Blue (Guitar Version) / Blues Breaker (CD) (Part 2 album Back to the Light)
- 1992 Back To The Light (Radio Edit) / Back To The Light (Album Version) / Nothin' But Blue (Guitar Version) (Promo CD) (album Back to the Light)
- 1993 Resurrection (Single Edit) / Love Token (Single Edit) / Too Much Love Will Kill You (Live Version) (12" / CD Part 1) (wydany jako Brian May with Cozy Powell album Back to the Light)
- 1993 Resurrection (Single Edit) / Driven By You Two / Tonight Show 1993 – Tie Your Mother Down (Live Version) / Back To The Light (Live Version) (CD) (Part 2 wydany jako Brian May with Cozy Powell album Back to the Light)
- 1993 We Will Rock You (Live Version) (Promo CD) (album Live at the Brixton Academy wydany tylko we Francja)
- 1993 Last Horizon (Album Version) / '39 – Let Your Heart Rule Your Head (Live Version) (7") (album Back to the Light pilot albumu Live at the Brixton Academy)
- 1993 Last Horizon (Radio Edit) / Last Horizon (Live Version) / We Will Rock You (Live Version) / Last Horizon (Album Version) (CD) (album Back to the Light pilot albumu Live at the Brixton Academy)
- 1993 Last Horizon (Radio Edit) / We Will Rock You (Live Version) / '39 – Let Your Heart Rule Your Head (Live Version) (Promo CD) (album Back to the Light pilot albumu Live at the Brixton Academy)
- 1998 On My Way Up / Maybe Baby (CD) (album Another World wydane w Holandia)
- 1998 On My Way Up / Maybe Baby / F.B.I. (CD) (album Another World wydane w Holandia)
- 1998 The Business (Rock On Cozy Mix) / Maybe Baby (7") (album Another World)
- 1998 The Business (Rock On Cozy Mix) / Maybe Baby / Brian Talks / Enhanced Multimedia Section (CD) (album Another World)
- 1998 Why Don't We Try Again? / Only Make Believe / F.B.I. (7" / CD) album Another World)
- 1998 Why Don't We Try Again? (Edit) (Promo CD) (album Another World)
- 1998 Another World / Only Make Believe / Hot Patootie (CD) (album Another World wydane w Holandia)
- 1998 Business (Radio Edit) / The Business (Rock On Cozy Mix) / Business (Album Version) (CD) (album Another World wydane w USA)
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Rolling Stone's "The 100 Greatest Guitarists of All Time" Do you agree? (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2010-05-22].
- ↑ Brian May/Influences (ang.). www.dinosaurrockguitar.com. [dostęp 2009-11-15].
|
||||||||||||||||||||||||||
