R Doradus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
R Doradus
Zdjęcie gwiazdy w podczerwieni, wykonane za pomocą New Technology Telescope (ESO)[1]
Zdjęcie gwiazdy w podczerwieni, wykonane za pomocą New Technology Telescope (ESO)[1]
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Strzelec
Rektascensja 04h 36m 45,59127s
Deklinacja -62° 04' 37,7974"
Odległość 178 ± 10 ly
Wielkość obserwowana 4,8-6,6m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy zmienna typu Mira Ceti
Typ widmowy M8IIIe
Promień 370 ± 50 R
Temperatura 2740 ± 190 K
Alternatywne oznaczenia

R Doradus (HD 29712) – gwiazda zmienna typu Mira Ceti położona w gwiazdozbiorze Złotej Ryby.

Gwiazda oddalona jest od Ziemi o 178 ± 10 lat świetlnych, jej promień wynosi 370 ± 50 promienia Słońca, ale masa jest niewiele większa od masy Słońca i wynosi 1,2 M[2]. Widziana z Ziemi ma średnicę 0,057 ± 0,005 sekundy kątowej[2] i jest drugą po Słońcu gwiazdą o największym rozmiarze kątowym[1]. Temperatura jej powierzchni wynosi 2740 ± 190 K[2]. Jest 6500 ± 1400 razy jaśniejsza od Słońca[2], a jej wielkość gwiazdowa waha się pomiędzy 4,8 i 6,6m i zazwyczaj jest widzialna gołym okiem[1].

R Doradus jest niezwykle „rozdęta” nawet jak na bardzo stare czerwone olbrzymy typu Mira Ceti, prawdopodobnie znajduje się na samej granicy niestabilności dla typu Mira Ceti[3].

Wokół gwiazdy znajduje się obłok pyłowy utworzony z materiału odrzuconego przez gwiazdę z jej zewnętrznej powierzchni. Po oddaleniu się od powierzchni gwiazdy na odległość równą przynajmniej jej średnicy, materia wychładza się na tyle, że poszczególne atomy zaczynają zlepiać się razem, tworząc bardziej skomplikowane związki chemiczne, między innymi minerały takie jak forsteryt czy enstatyt[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 The Biggest Star in the Sky (ang.). ESO, 1997-03-11. [dostęp 2012-04-18].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 T. R. Bedding i inni: The angular diameter of R Doradus: a nearby Mira-like star (ang.). arXiv, 1991-01-07. [dostęp 2012-04-18].
  3. SAO Observers - Object: R Doradus (ang.). astronomy.swin.edu.au. [dostęp 2012-04-18].
  4. Dust Shells Seen for the First Time Around Dying Stars (ang.). universetoday.com, 2012-04-18. [dostęp 2012-04-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]