Ramaswamy Venkataraman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ramaswamy Venkataraman
R Venkataraman.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1910
Rajamadam k. Pattukottainu,
stan Madras
 Indie Brytyjskie
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 2009
New Delhi
 Indie
8. Prezydent Indii
Przynależność polityczna Indyjski Kongres Narodowy
Okres urzędowania od 25 lipca 1987
do 25 lipca 1992
Poprzednik Giani Zail Singh
Następca Shankar Dayal Sharma
7. Wiceprezydent Indii
Przynależność polityczna Indyjski Kongres Narodowy
Okres urzędowania od 31 sierpnia 1984
do 24 lipca 1987
Poprzednik Muhammad Hidayatullah
Następca Shankar Dayal Sharma
Minister obrony
Przynależność polityczna Indyjski Kongres Narodowy
Okres urzędowania od 15 stycznia 1982
do 2 sierpnia 1984
Poprzednik Indira Gandhi
Następca Shankarrao Chavan
Minister spraw wewnętrznych
Przynależność polityczna Indyjski Kongres Narodowy
Okres urzędowania od 22 lipca 1980
do 2 września 1982
Poprzednik Giani Zail Singh
Następca Prakash Chandra Sethi
Minister finansów
Przynależność polityczna Indyjski Kongres Narodowy
Okres urzędowania od 14 stycznia 1980
do 15 stycznia 1982
Poprzednik Hemvati Nandan Bahuguna
Następca Pranab Mukherjee

Ramaswamy Venkataraman (ur. 4 grudnia 1910 w Rajamadam koło Pattukottain, stan Madras[1], zm. 27 stycznia 2009 w Nowym Delhi)[2]indyjski prawnik i polityk, 8. prezydent Indii w latach 1987-1992[3]. Wcześniej wieloletni minister w różnych resortach: finansów, spraw wewnętrznych i obrony[4], 7.wiceprezydent Indii, a także minister w rządzie stanowym oraz parlamentarzysta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z kasty braminów. Urodził się i wychowywał w ówczesnym stanie Madras (obecnie Tamilnadu). Ukończył National College Higher Secondary School w Tiruchirapalli, a następnie ukończył studia z ekonomii, a następnie z prawa na uniwersytecie w Madrasie[5]. W latach 1935-1942 pracował jako adwokat w sądzie w Madrasie. Był bojownikiem o wolność Indii - działał w niepodległościowej organizacji "Opuśćcie Indie", w latach 1942-1944 był więziony przez brytyjskie władze kolonialne. Po uwolnieniu zajął się organizacją związków zawodowych w stanie Madras.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od początku swojej kariery politycznej związany z Indyjskim Kongresem Narodowym. W niepodległych Indiach zasiadał w najpierw w Zgromadzeniu Konstytucyjnym (1950-1952), później pełnił mandat deputowanego do Izby Ludowej Lok Sabha w latach 1952-1957 oraz 1977-1984; był m.in. sekretarzem klubu parlamentarnego Partii Kongresowej.

Zajmował stanowiska we władzach stanowych Tamilnadu - był przewodniczącym lokalnego parlamentu, ministrem przemysłu i pracy (1957-1967). W latach 1975-1977 był redaktorem naczelnym pisma Swarajya.

W latach 1967-1971 zasiadał w Komisji Planowania przy rządzie centralnym, później był ministrem finansów w rządzie centralnym (1980-1982) i ministrem obrony (1982-1984). W sierpniu 1984 został wiceprezydentem Indii i - z urzędu przewodniczącym izby wyższej parlamentu Rajya Sabha.

W lipcu 1987 zastąpił Zaila Singha na stanowisku prezydenta Indii. Po upływie 5-letniej kadencji w lipcu 1992 jego następcą został dotychczasowy wiceprezydent, Shankar Dayal Sharma[6].

Po zakończeniu kariery politycznej został prezydentem Bharatiya Vidya Bhavan - indyjskiego trustu edukacyjnego oraz redaktorem wydawanego przez trust pisma Bhavan's Journal [7]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1938 ożenił się z Janaki Venkataraman. Mieli trzy córki[8]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Ramaswamy Venkataraman jest autorem kilku książek poświęconych polityce i historii oraz swojej autobiografii.

  • Role of Planning in Industrial Development, Govt. of India Press, 1969.
  • The Role of a Private Member of Parliament, Harold Laski Institute of Political Science, 1986.
  • My Presidential Years – R Venkataraman', HarperCollins / Indus, 1995, ISBN 81-7223-202-0[9]
  • R. Venkataraman on Contemporary Issues, (wspólnie z K. Venkatasubramanian), Variant Communications, 1996.
  • Relevance of Gandhi: And Other Essays, (wspólnie z K. Swaminathan), Gandhigram Trust, 1998.

Powstało również kilka książek poświęconych Venkataramanowi i jego prezydenturze. Są to m.in.[10]:

  • President R. Venkataraman, Nand Gopal Chaudhry, Manas Publications, 1987, ISBN 8170490189
  • The Great Humanist Ramaswami Venkataraman Attar Chand, Gian Pub. House, 1987, ISBN 8121201063
  • R Venkataraman – A Centenary Tribute, różni autorzy, Rupa Publishers, 2012, ISBN 9788129119537

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]