Varahagiri Venkata Giri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Varahagiri Venkata Giri (język telugu: వరాహగిరి వేంకట గిరి; ur. 10 sierpnia 1894 zm. 24 czerwca 1980[1]), indyjski prawnik i polityk, także działacz związkowy.

Był synem prawnika V. V. Jogayya Pantulu[2]. Studiował w Madrasie i Irlandii[3]. Z Indyjskim Kongresem Narodowym związany od 1916. Zaangażowany w ruch obrony praw pracowniczych. W 1926 był jednym ze współzałożycieli Ogólnoindyjskiego Kongresu Związków Zawodowych, pełnił funkcję przewodniczącego tej organizacji. Od 1929 do 1936 był sekretarzem generalnym Ogólnoindyjskiej Federacji Kolejarzy, następnie (1936 - 1943) przewodniczył jej[4]. W 1937 wybrany do Zgromadzenia Ustawodawczego Madrasu (zasiadał w nim do 1939), wszedł w skład prowincjonalnego gabinetu jako minister pracy, przemysłu, handlu i kooperacji. Podczas II wojny światowej więziony przez Brytyjczyków. W 1946 - 1947 ponownie zasiadał w lokalnym parlamencie Madrasu, ponownie odpowiadając również za pracę, przemysł, handel i kooperację w rządzie stanowym[5]. Po uzyskaniu przez Indie niepodległości wysoki komisarz na Cejlonie[6] (do 1951). W wyborach w 1951 uzyskał mandat posła do Lok Sabhy[7]. W 1952 został federalnym ministrem pracy (do 1954). W kolejnych latach pełnił funkcje gubernatora (Uttar Pradesh 1957 - 1960[8], Kerala 1960 - 1965[9], Majsur 1965 - 1967[10]). 13 maja 1967 został wiceprezydentem Indii i przewodniczącym Rajya Sabhy. Od 3 maja 1969 do 20 lipca 1969 pełnił obowiązki Prezydenta Republiki[11]. 24 sierpnia tego samego roku został czwartym prezydentem Indii. Funkcję tę sprawował do 24 sierpnia 1974[12].

W 1975 został odznaczony Orderem Bharat Ratna[13]. Otrzymał kilka doktoratów honorowych (między innymi od Banares Hindu University i Agra University). Od 1995 jego imię nosi National Labour Institute[14].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Labour problems in Indian Industry
  • Industrial Relations[15]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Sarasvathi Bai Giri. Miał 4 synów i 7 córek[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas historyczny PWN - edycja 2004
  2. The Great Indian patriots, Tom 1 (ang.). Books.google.pl. [dostęp 20 lutego 2011]. s. 279.
  3. V. V. GIRl (02-04-1965 to 13-05-67) (ang.). Kar.nic.in. [dostęp 20 lutego 2011].
  4. Giri Varahagiri Venkata (pol.). Onet.pl. [dostęp 20 lutego 2011].
  5. GIRI, SHRI VARAHAGIRI VENKATA (ang.). Vicepresidentofindia.nic.in. [dostęp 20 lutego 2011].
  6. Biography: President V.V. Giri (ang.). Kamat.com. [dostęp 20 lutego 2011].
  7. STATISTICAL REPORT ON GENERAL ELECTIONS, 1951 TO THE FIRST LOK SABHA VOLUME I (ang.). Eci.nic.in. [dostęp 20 lutego 2011]. s. 44.
  8. States after 1947 M-W (ang.). Rulers.org. [dostęp 20 lutego 2011].
  9. States after 1947 A-L (ang.). Rulers.org. [dostęp 20 lutego 2011].
  10. Index Ge-Gj (ang.). Rulers.org. [dostęp 20 lutego 2011].
  11. Radiant General Knowledge -, Księga 10 (ang.). Books.google.pl. [dostęp 20 lutego 2011]. s. 46.
  12. Former Presidents (ang.). Presidentofindia.nic.in. [dostęp 20 lutego 2011].
  13. MINISTRY OF HOME AFFAIRS (Public Padma Awards Directory (1954-2007) (ang.). Mha.nic.in. [dostęp 20 lutego 2011].
  14. Public Administration For Upsc 5E (ang.). Books.google.pl. [dostęp 20 lutego 2011]. s. 975.
  15. V. V. Giri (ang.). Gloriousindia.com. [dostęp 20 lutego 2011].
  16. BIOGRAPHICAL SKETCHES OF CHAIRMEN (ang.). Rajyasabha.nic.in. [dostęp 20 lutego 2011]. s. 2.