Reynaldo Bignone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reynaldo Benito Antonio Bignone Ramayón
RBignone.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1928
Moron
Prezydent Argentyny
Okres urzędowania od 1 lipca 1982
do 10 grudnia 1983
Poprzednik Alfredo Oscar Saint Jean
Następca Raúl Alfonsín
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna) Wielki Mistrz Orderu Maja (Argentyna)

Reynaldo Benito Antonio Bignone Ramayón (ur. 21 stycznia 1928 w Moron, prowincja Buenos Aires) – argentyński polityk i wojskowy. Prezydent Argentyny w latach 1982–1983.

Od 1958 był oficerem w sztabie generalnym. W 1975 awansowany do stopnia generała brygady, został dyrektorem szkoły wojskowej. Rok później przeszedł do pracy w administracji rządowej jako przedstawiciel junty (kierowanej przez generała Jorge Videlę) w Ministerstwie Spraw Społecznych. Później był sekretarzem generalnym biura głównodowodzącego armii i komendantem szkolnictwa wojskowego, od 1979 w randze generała dywizji. W 1981 został przeniesiony w stan spoczynku.

Po porażce Argentyny w wojnie o Falklandy z Wielką Brytanią ustąpił w kwietniu 1982 prezydent Leopoldo Galtieri. Tymczasowo kierowanie państwem przejął Alfredo Saint-Jean, a w czerwcu 1982 junta powołała na prezydenta gen. Bignone, który został zaprzysiężony 1 lipca 1982. Prowadził on politykę ugodową, doprowadził do zwolnienia części więźniów politycznych, zniósł stan wyjątkowy; w październiku 1983 w wyniku wyborów powszechnych do władzy doszli przedstawiciele opozycji, z którymi Bignone bezskutecznie negocjował szeroką amnestię dla przywódców junty.

20 kwietnia 2010 razem z sześcioma oficerami wojska i policji został uznany za winnego torturowania i uśmiercania przeciwników politycznych w okresie 1976–1983. Prezydent został skazany na 25 lat więzienia za spowodowanie śmierci 56 osób na terenie koszar Campo de Mayo[1][2].

15 kwietnia 2011 Bignone został przez sąd w Buenos Aires uznany za winnego m.in. dziesięciu zabójstw na tle politycznym i skazany na dożywotnie więzienie[3].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia. Świat w przekroju 1982-1983, Wiedza Powszechna, Warszawa 1985

Przypisy

  1. www.gazeta.pl[1]
  2. www.lewica.pl [2]
  3. Ostatni wojskowy dyktator Argentyny skazany na dożywocie. www.gazeta.pl. [dostęp 15 kwietnia 2011].