Domingo Faustino Sarmiento

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Domingo Faustino Sarmiento
Domingo Sarmiento.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1811
San Juan
Data i miejsce śmierci 11 września 1888
Asunción, Paragwaj
Prezydent Argentyny
Okres urzędowania od 12 października 1868
do 12 października 1874
Pierwsza dama Benita Martínez Pastoriza
Wiceprezydent Adolfo Alsina (od 12 października 1866 do 12 października 1874
Poprzednik Bartolomé Mitre
Następca Nicolás Avellaneda
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Domingo Faustino Sarmiento (ur. 1811, zm. 1888) - argentyński pisarz, historyk i polityk.

Stał na czele unitarian Jako działacz liberalnej opozycji, z powodu otwartej krytyki dyktatury Juana Manuela de Rosasa, przebywał przez wiele lat na emigracji (głównie w Chile). W 1852, po upadku Rosasa, wrócił do kraju, a w latach 1868-1874 był pierwszym cywilnym prezydentem Argentyny (sprawował również urząd ministra spraw zagranicznych i wewnętrznych oraz zasiadał w senacie, był także ambasadorem w Chile). Podwoił liczbę szkół, tworząc najlepszy system szkolnictwa w Ameryce Łacińskiej, i przyczynił się do zakładania bibliotek oraz muzeów. Rozwinął handel i zintensyfikował budowę linii kolejowych, popierał również imigrację. Autor pism politycznych, dydaktycznych, powieści Facundo o Civilización y Barbarie (1845). Pochowany na Cementerio de la Recoleta.

Uważany za jednego z najznakomitszych Argentyńczyków XIX wieku[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wielka Encyklopedia Polonica. Suplement, 2000, str. 1530