Richmond Turner
Richmond K. Turner (ur. 27 maja 1885 w Portland w Oregonie, zm. 12 lutego 1961 w Monterey w Kalifornii), wyższy dowódca Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w okresie II wojny światowej.
Turner wstąpił w 1904 do Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, którą ukończył w 1908 i przez cztery lata służył na różnych okrętach na obszarze Pacyfiku. W 1913 dowodził przez krótki czas niszczycielem USS "Stewart", a po przejściu dodatkowego szkolenia inżynieryjnego i służbie na pokładzie patrolowca USS "Marietta", został skierowany do służby wojennej (1916-1919) na okrętach liniowych USS "Pennsylvania", "Michigan" i "Mississippi".
Od 1919 do 1922 pracował w fabryce dział okrętowych w Waszyngtonie, a następnie, jako oficer artylerii, służył na pancerniku USS "California" i w sztabie Floty Zwiadowczej (ang. Scouting Fleet) i wreszcie jako dowódca niszczyciela USS "Mervine". W 1925, awansowany do stopnia kapitana, podjął pracę w Biurze Artylerii Wydziału Marynarki w Departamencie Obrony, ale już w dwa lata później skierowany został do szkoły pilotażu na Florydzie i w 1928 objął dowództwo Dywizjonu Lotnictwa Floty Dalekiego Wschodu. W latach 1933-1934 przeszedł staż na lotniskowcu USS Saratoga, a następnie, po szkoleniu w Szkole Wojennej Marynarki (ang. Naval War College), objął dowództwo (w stopniu komandora ciężkiego krążownika USS "Astoria" udając się, na jego pokładzie, z misją dyplomatyczną do Japonii w 1939.
W latach 1940-1941 był dyrektorem Wydziału Planowania Departamentu Obrony, a na początku II wojny światowej w 1942 uzyskał stopień kontradmirała (ang. Rear Admiral). Przez jakiś czas pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu dowódcy US Navy, ale w czerwcu 1942 został odkomenderowany na Pacyfik jako dowódca Sił Desantowych Południowego Pacyfiku (ang. Amphibious Force, South Pacific). Dowodził m.in. zespołem amerykańskich krążowników Task Force 62 podczas nocnej bitwy koło wyspy Savo 9 sierpnia 1942, zakończonej jedną z największych porażek floty amerykańskiej w historii. Przez następne trzy lata, najpierw jako kontradmirał, a następnie wiceadmirał dowodził różnymi związkami bojowymi sił desantowych oraz - współdziałając z generałem Hollandem Smithem - brał udział w planowaniu operacji desantowych i zdobywaniu poszczególnych punktów oporu nieprzyjaciela na obszarach południowego, środkowego i zachodniego Pacyfiku przyczyniając się w znacznym stopniu do zwycięstwa nad Japonią w II wojnie światowej (został wyznaczony na dowódcę wszystkich związków desantowych przeznaczonych do lądowania na Wyspach Japońskich, do czego nie doszło wobec kapitulacji tego kraju w 1945).
Po wojnie admirał Turner pracował w Radzie Głównej Wydziału Marynarki w Waszyngtonie i był przedstawicielem US Navy przy Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Na emeryturę odszedł w lipcu 1947.
Ciekawostki [edytuj]
Jego imię nosi krążownik rakietowy USS "Richmond K. Turner" (CG-20).
