Robotnik i kołchoźnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robotnik i kołchoźnica
1988 CPA 6017.jpg
Wizerunek pomnika na radzieckim znaczku pocztowym z 1988 r.
Autor Wiera Muchina, Borys Jofan
Czas
powstania
1937
Technika chromoniklowa stal nierdzewna
Wysokość 25 m

Robotnik i kołchoźnica (ros. Рабочий и Колхозница) – rzeźba Wiery Muchiny i Borysa Jofana złożona z wykonanych z nierdzewnej stali chromoniklowej dwóch figur – kobiecej i męskiej – trzymających nad głowami sierp i młot.

Rzeźba o wysokości ok. 25 metrów i masie całkowitej 80 ton została wykonana na potrzeby radzieckiego pawilonu na wystawie światowej w Paryżu w 1937 roku. W drodze powrotnej do Moskwy rzeźba została uszkodzona. Po rekonstrukcji dokonanej w okresie od stycznia do sierpnia 1939 monument umieszczono na postumencie przed wschodnim wejściem na Wszechzwiązkową Wystawę Rolniczą (ВСХВ, obecnie Ogólnorosyjskie Centrum Wystawowe – ВВЦ). Ponownej konserwacji poddano ją w 1979.

Rzeźbę określono wzorcem socrealizmu w Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej, jest też symbolem rosyjskiego (dawniej radzieckiego) studia filmowego Mosfilm.

W 2003 roku rzeźbę rozebrano na 40 fragmentów w celu ponownej konserwacji z zamiarem przywrócenia na dotychczasowe miejsce w roku 2005. Jednak ze względu na kłopoty z uzyskaniem funduszy na remont prace te znacznie przeciągnęły się w czasie i ostatecznie renowacja pomnika została ukończona 7 listopada 2009 roku. Rzeźba została ustawiona na nowym, wyższym cokole, wzorowanym na cokole z wystawy paryskiej.