Ross Perot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ross Perot
Ross Perot.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1930
Texarkana
Przynależność polityczna Partia Reformatorska

Henry Ross Perot (ur. 27 czerwca 1930 w Texarkana) – amerykański przedsiębiorca, polityk.

Milioner, dorobił się majątku na firmach Electronic Data Systems i Perot Systems.

Perot zasłynął zorganizowaniem misji specjalnej, która miała na celu uratowanie uwięzionych 28 grudnia 1978 roku w ogarniętym rewolucją Iranie, dwóch pracowników firmy EDS. Grupa ratownicza złożona z pracowników firmy, dowodzona przez byłego pułkownika sił specjalnych armii amerykańskiej, Arthura "Bulla" Simmonsa, dotarła do Iranu, gdzie planowała odbicie zakładników z terenu więzienia. Na nieszczęście, kilka dni później więźniowie zostali przeniesieni do innej, lepiej obwarowanej placówki. Zbawienny okazał się szturm przypuszczony na więzienie 12 lutego 1979 roku przez rewolucjonistów islamskich. Zniewoleni Amerykanie korzystając z chaosu uciekli z więzienia, odnaleźli hotel w którym przebywała grupa ratownicza, a następnie nie bez problemów uciekli z pogrążonego wojną Iranu drogą lądową przez granicę z Turcją. W 1983 Peot skontaktował się[1] z brytyjskim pisarzem Kenem Folletem, który całe przedsięwzięcie opisał w książce Na skrzydłach orłów. Książka była także zekranizowana, zaś postać Perota odtwarzał Richard Crenna.

Perot kandydował w wyborach prezydenckich w 1992 i 1996. W wyborach 1992 cieszył się wysokim poparciem w sondażach, dzięki czemu wziął udział w debatach telewizyjnych jako pierwszy kandydat poza przedstawicielami dwóch wiodących partii amerykańskich; startował w parze z admirałem w stanie spoczynku Jamesem Stockdale'em jako kandydatem na wiceprezydenta. Ross Perot uzyskał wówczas 19% głosów (jednak żadnego głosu w tzw. kolegium elektorskim), mimo iż nie uczestniczył przez kilka miesięcy w kampanii. Wynik ten był najlepszym wynikiem uzyskanym przez kandydata spoza dwóch czołowych partii od 1912.

W 1995 założył Partię Reformatorską (Reform Party). Kandydował z jej ramienia w wyborach prezydenckich rok później i uzyskał 8% poparcia.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. On Wings Of Eagles. wikipedia.en. [dostęp 2014-06-28].