Rumian psi
Rumian psi (Anthemis cotula L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych.
Spis treści |
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Rodzimy obszar występowania to cała niemal Europa (bez Finlandii,Irlandii, Islandii), Azja Zachodnia, Kaukaz, Zakaukazie, Dagestan, Arabia Saudyjska, Afryka Północna, Madera i wyspy Kanaryjskie[2]. Obecnie jednak jest to gatunek o kosmopolitycznym zasięgu, rozprzestrzenił się bowiem jako uciekinier z upraw lub gatunek zawleczony również na Azorach, w niektórych rejonach Afryki, w Australii, Nowej Zelandii i Ameryce Północnej[2]. W Polsce występuje na całym terenie, po niższe położenia górskie, częsty jest w południowo-zachodniej części kraju.
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina zielna o nieprzyjemnym zapachu, rzadko owłosiona.
- Łodyga
- W dole często krzaczkowato rozgałęziona.
- Liście
- Dwu- lub trzykrotnie pierzastosieczne, złożone z szczeciniastorównowąskich łatek.
- Kwiaty
- Zebrane w koszyczki o średnicy 12-26 mm. Kwiaty języczkowate białe, odginają się w dół po przekwitnieniu. Wąskolancetowate plewinki tylko w środkowej części koszyczka.
- Owoce
- Obłe niełupki z niewielkimi brodawkami, delikatnie żeberkowane.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do września. Siedlisko: miejsca ruderalne, przydroża. Liście wydzielają dość silny zapach, przez wielu uważany za nieprzyjemny. Roślina jest lekko trująca.
Zastosowanie [edytuj]
- Jest uprawiany jako roślina ozdobna
- Dawniej wykorzystywany jako roślina lecznicza, obecnie zapomniany.
Uprawa [edytuj]
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na przepuszczalnej glebie. Można uprawiać z nasion. Łatwo rozmnaża się przez podział jesienią lub wiosną, można też przez sadzonki pobierane latem. Zakwita późnym latem. Po przekwitnieniu roślinę usuwa się.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
