New York Knicks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Basketball pictogram.svg New York Knicks
Pełna nazwa New York Knickerbockers
Barwy Niebieskie, Pomarańczowe, Białe, Czarne
                   
Data założenia 1946
Liga NBA
Eastern Conference
Atlantic Division
Adres Nowy Jork
Hala sportowa Madison Square Garden
Właściciel Cablevision
Trener Derek Fisher
Kit body knicks12h.png
Kit shorts knicks12h.png
Stroje
domowe
Kit body knicks12a.png
Kit shorts knicks12a.png
Stroje
wyjazdowe
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

New York Knickerbockers, potocznie znany jako Knicks – zawodowy zespół koszykarski, grający w Konferencji Wschodniej, w Atlantic Division, w lidze NBA. Dwukrotny mistrz ligi NBA: (1970 i 1973). Według magazynu Forbes najbardziej wartościowy klub koszykarski[1].

Zarówno w 1970, jak i w 1973 Knicks pokonali w finałach Los Angeles Lakers, najpierw 4-3, a dwa lata później 4-1. W składzie Mistrza NBA z 1971 grali m.in.: Willis Reed, Walt Frazier, Dick Barnett, Bill Bradley i Dave DeBusschere. W składzie z 1973 przybyli m.in. Jerry Lucas i Earl Monroe, w drużynie Knicks występował także Phil Jackson, potem jedenastokrotny mistrz ligi jako trener.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Knickerbockers – bufiaste spodnie do kolan, nawiązuje do pierwszych osadników holenderskich, którzy założyli miasto Nowy Jork. Nazwę wprowadził Washington Irving w swojej książce History of New York (1809).

Historia[edytuj | edytuj kod]

New York Knickerbockers, znani jako Knicks, są jednym z zaledwie dwóch klubów – członków założycieli NBA, które nie zmieniły dotychczas macierzystego miasta (drugim jest klub Boston Celtics). W trzech różnych, następujących po sobie okresach z mniej więcej dwudziestoletnimi przerwami należeli do ścisłej czołówki ligi. Na początku lat 50. trzykrotnie jako finaliści walczyli o tytuł mistrzowski. Wczesne lata 70. były dla nich złotym okresem – dwa razy zdobyli mistrzostwo, a w składzie drużyny nie brakowało tak wybitnych talentów, jak późniejsi członkowie Hallu Sław; Willis Reed, Walt Frazier, Dave DeBusschere, Earl Monroe, czy Bill Bradley. Wreszcie, w ostatnim okresie, Knicks znowu stali się jedną z najlepszych drużyn, mając w swoich szeregach tak silne atuty, jak Patrick Ewing czy trener Pat Riley.

Era Donniego Walsha[edytuj | edytuj kod]

2 kwietnia 2008 roku James Dolan podkupił Indianie Pacers dyrektora generalnego i prezesa Donniego Walsha, który przejął rolę szefa zespołu z Nowego Jorku po Isiahu Thomasie. Po podsumowaniu sezonu regularnego 2007-2008 Walsh zwolnił Isiaha Thomasa i 13 maja 2008 roku oficjalnie ogłosił, iż posadę głównego trenera obejmie były trener Phoenix Suns, Mike D'Antoni. D'Antoni podpisał 4-letni kontrakt na sumę 24 milionów dolarów. 20 maja 2008 roku Knicks otrzymali szósty wybór podczas draftu NBA 2008, a 26 czerwca wybrali na nim włoskiego skrzydłowego Danilo Gallinariego. Tuż przed rozpoczęciem zmagań w sezonie regularnym podpisali dwuletni kontrakt z rozgrywającym Chrisem Duhonem.

Przebudowa 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2010 Amar'e Stoudemire podpisał pięcioletni kontrakt z New York Knicks w wyniku którego zarobi prawie 100 milionów dolarów. 26 września 2010 został wybrany kapitanem drużyny New York Knicks. Wszyscy kibice żyli nadzieją ze kolejna gwiazda formatu all-star dołączy jeszcze w tym sezonie do drużyny z Wielkiego Jabłka.

Kilka dni przed zamknieciem okienka transferowego-21 lutego na mocy wymiany przeprowadzonej przez 3 zespoły Denver Nuggets, New York Knicks oraz Minnesota Timberwolves długo wyczekiwany Carmelo Anthony trafił do zespołu z Nowego Jorku. Wraz z nim powędrowali Chauncey Billups, Renaldo Balkman, Anthony Carter i Shelden Williams w zamian za rozgrywającego Raymonda Feltona, skrzydłowych Wilsona Chandlera, Danilo Gallinariego, środkowego Timofieja Mozgowa, 3 mln $ oraz wybór w pierwszej (2014) i drugiej (2012, 2013 - oba od Golden State Warriors) rundzie draftu. Dodatkowo - NYK oddali w wymianie do Minnesota Timberwolves młodego skrzydłowego Anthony'ego Randolpha, a także wygasający kontrakt Eddy'ego Curry'ego, pozyskując od "Wilków" Corey'go Brewera.

[edytuj | edytuj kod]

Aktualne logo jest używane od 1995 roku i jest zmodernizowaną wersją używaną od 1964 roku. Napis "NEW YORK KNICKS" jest umiejscowiony na środku koła, które przedstawia piłkę do gry w koszykówkę. Logo to widnieje na spodenkach zespołu z Nowego Jorku.

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Trenerzy w historii[edytuj | edytuj kod]

  1. Neil Cohalan 1946/47
  2. Joe Lapchick 1947/48-1955/56
  3. Vince Boryla 1955/56-1957/58
  4. Adrew Levane 1958/59-1959/60
  5. Carl Braun 1959/60-1960/61
  6. Eddie Donovan 1961/62-1964/65
  7. Harry Gallatin 1964/65-1965/66
  8. Dick McGuire 1965/66-1967/68
  9. Red Holzman 1967/68-1976/77
  10. Willis Reed 1977/78-1978/79
  11. Red Holzman 1978/79-1981/82
  12. Hubie Brown 1982/83-1986/87
  13. Bob Hill 1986/87
  14. Rick Pitino 1987/88-1988/89
  15. Stu Jackson 1989/90-1990/91
  16. John MacLeod 1990/91
  17. Pat Riley 1991/92-1994/95
  18. Don Nelson 1995/96
  19. Jeff Van Gundy 1995/96-2001/02
  20. Don Chaney 2001/02-2003/04
  21. Herb Williams 2003/04
  22. Lenny Wilkens 2003/04-2004/05
  23. Herb Williams 2004/05
  24. Larry Brown 2005/06
  25. Isiah Thomas 2006/07-2007/08
  26. Mike D'Antoni 2008/09-2011/12
  27. Mike Woodson 2011/12-2013/14
  28. Derek Fisher 2014/15-

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 30 października 2014[2]

New York Knicks
Nr Poz. Nar. Nazwisko i imię Data urodzenia Wzrost Masa ciała
4 F Stany Zjednoczone Acy, Quincy 1990–10–06 201 cm 102 kg
45 C Stany Zjednoczone Aldrich, Cole 1988–10–31 211 cm 111 kg
7 F Stany Zjednoczone Anthony, Carmelo 1984–05–29 203 cm 107 kg
77 C/F Włochy Bargnani, Andrea 1985–08–26 213 cm 113 kg
3 PG Hiszpania Calderón, José 1981–09–28 191 cm 96 kg
11 C Kanada Dalembert, Samuel 1981–05–10 211 cm 113 kg
17 F Stany Zjednoczone Early, Cleanthony 1991–04–17 203 cm 100 kg
5 G Stany Zjednoczone Hardaway, Tim, Jr. 1992–03–16 198 cm 93 kg
0 PG Stany Zjednoczone Larkin, Shane 1992–10–02 180 cm 80 kg
9 PG Argentyna Prigioni, Pablo 1977–05–17 191 cm 84 kg
21 SG Stany Zjednoczone Shumpert, Iman 1990–06–26 196 cm 100 kg
8 SG Stany Zjednoczone Smith, J.R. 1985–09–09 198 cm 100 kg
14 C/F Stany Zjednoczone Smith, Jason 1986–03–02 213 cm 109 kg
1 PF Stany Zjednoczone Stoudemire, Amar'e 1982–11–16 211 cm 111 kg
6 F Stany Zjednoczone Wear, Travis 1990–09–21 208 cm 102 kg
Trener: Stany Zjednoczone Derek Fisher
Asystenci: Kurt Rambis • Roger Hinds

Zastrzeżone numery[edytuj | edytuj kod]

  1. 10 – Walt Frazier (1967-1977)
  2. 12 – Dick Barnett (1965-1974)
  3. 15 – Dick McGuire (1949-1957)
  4. 15 – Earl Monroe (1971-1980)
  5. 19 – Willis Reed (1964-1974)
  6. 22 – Dave DeBusschere (1968-1974)
  7. 24 – Bill Bradley (1967-1977)
  8. 33 – Patrick Ewing (1985-2000)
  9. 613 – Red Holzman (1967-1977, 1978-1982: trener)

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Liczba Rok
Mistrz NBA Larry O'Brien Championship Trophy icon.svg 2 1970, 1973
Mistrz konferencji NBA 8 1951, 1952, 1953, 1970, 1972, 1973, 1994, 1999
Mistrz dywizji NBA 8 1953, 1954, 1970, 1971, 1989, 1992, 1993, 1994
Występy w play-off 38 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954,
1955, 1959, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972,
1973, 1974, 1975, 1978, 1981, 1983, 1984, 1988,
1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996,
1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2004, 2013

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Wyniki ze wszystkich sezonów New York Knicks
Konferencja Wschodnia
  • 1946/47: 33-27; awans do fazy play-off, porażka w finale konf.
  • 1947/48: 26-22; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1948/49: 32-28; awans do fazy play-off, porażka w finale konf.
  • 1949/50: 40-28; awans do fazy play-off, porażka w finale konf.
  • 1950/51: 36-30; awans do fazy play-off, wicemistrzostwo
  • 1951/52: 37-29; awans do fazy play-off, wicemistrzostwo
  • 1952/53: 47-23; mistrzostwo dywizji, wicemistrzostwo
  • 1953/54: 44-28; mistrzostwo dywizji, porażka w 1. rundzie
  • 1954/55: 38-34; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1955/56: 35-37; brak awansu do fazy play-off
  • 1956/57: 36-36; brak awansu do fazy play-off
  • 1957/58: 35-37; brak awansu do fazy play-off
  • 1958/59: 40-32; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1959/60: 27-48; brak awansu do fazy play-off
  • 1960/61: 21-58; brak awansu do fazy play-off
  • 1961/62: 29-51; brak awansu do fazy play-off
  • 1962/63: 31-49; brak awansu do fazy play-off
  • 1963/64: 22-58; brak awansu do fazy play-off
  • 1964/65: 31-49; brak awansu do fazy play-off
  • 1965/66: 30-50; brak awansu do fazy play-off
  • 1966/67: 36-45; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1967/68: 43-39; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1968/69: 54-28; awans do fazy play-off, porażka w finale konf.
  • 1969/70: 60-22; mistrzostwo dywizji, mistrzostwo
Konferencja Wschodnia, Atlantic Division
  • 1970/71: 52-30; mistrzostwo dywizji, porażka w finale konf.
  • 1971/72: 48-34; awans do fazy play-off, wicemistrzostwo
  • 1972/73: 57-25; awans do fazy play-off, mistrzostwo
  • 1973/74: 49-33; awans do fazy play-off, porażka w finale konf.
  • 1974/75: 40-42; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1975/76: 38-44; brak awansu do fazy play-off
  • 1976/77: 40-42; brak awansu do fazy play-off
  • 1977/78: 43-39; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1978/79: 31-51; brak awansu do fazy play-off
  • 1979/80: 39-43; brak awansu do fazy play-off
  • 1980/81: 50-32; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1981/82: 33-49; brak awansu do fazy play-off
  • 1982/83: 44-38; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1983/84: 47-35; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1984/85: 24-58; brak awansu do fazy play-off
  • 1985/86: 23-59; brak awansu do fazy play-off
  • 1986/87: 24-58; brak awansu do fazy play-off
  • 1987/88: 38-44; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1988/89: 52-30; mistrzostwo dywizji, porażka w 2. rundzie
  • 1989/90: 45-37; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1990/91: 39-43; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 1991/92: 51-31; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1992/93: 60-22; mistrzostwo dywizji, porażka w finale konf.
  • 1993/94: 57-25; mistrzostwo dywizji, wicemistrzostwo
  • 1994/95: 55-27; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1995/96: 47-35; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1996/97: 57-25; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1997/98: 43-49; awans do fazy play-off, porażka w 2. rundzie
  • 1998/99: 27-23; awans do fazy play-off, wicemistrzostwo
  • 1999/00: 50-32; awans do fazy play-off, porażka w finale konf.
  • 2000/01: 48-34; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 2001/02: 30-52; brak awansu do fazy play-off
  • 2002/03: 37-45; brak awansu do fazy play-off
  • 2003/04: 39-43; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 2004/05: 33-49; brak awansu do fazy play-off
  • 2005/06: 23-59; brak awansu do fazy play-off
  • 2006/07: 33-49; brak awansu do fazy play-off
  • 2007/08: 23-59; brak awansu do fazy play-off
  • 2008/09: 32-50; brak awansu do fazy play-off
  • 2009/10: 29-53; brak awansu do fazy play-off
  • 2010/11: 42-40; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 2011/12: 36-30; awans do fazy play-off, porażka w 1. rundzie
  • 2012/13: 54-28; mistrzostwo dywizji, porażka 2. rundzie
  • 2013/14: 37-45; brak awansu do fazy play-off
Na podstawie: [3]. Stan na koniec sezonu 2013/14

Przypisy

  1. NBA. Knicks najbardziej wartościowym klubem według "Forbesa" (pol.). [dostęp 2013-01-24].
  2. Knicks 2014-15 Roster (ang.). nba.com. [dostęp 2014-10-30].
  3. New York Knicks Franchise Index (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2014-10-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]