Rycerze Kolumba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rycerze Kolumba
Dewiza: In service to one. In service to all
Skrót zakonny KofC
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Michael J. Mc Givney
Data założenia 29 marca 1882
Przełożony Carl A. Anderson
Liczba członków 1,8 mln
Strona internetowa
Rycerze Kolumba z Kolorado
Warszawsko-Praska Rada Zakonu Rycerzy Kolumba nr 14567 im. św. Josemarii Escrivy wraz z najwyższym rycerzem Carlem A. Andersonem

Zakon Rycerzy Kolumba – największa na świecie katolicka organizacja świecka o charakterze charytatywnym. Obecnie zrzesza ponad 1,8 mln członków na całym świecie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

2 października 1881 roku mała grupka mężczyzn spotkała się w piwnicy Kościoła Najświętszej Marii Panny na alei Hillhouse w New Haven, stan Connecticut. Z inicjatywy proboszcza, 29-letniego księdza Michaela J. Mc Givney (obecnie trwa jego proces beatyfikacyjny) mężczyźni ci założyli stowarzyszenie bratnie, które później stało się największą w świecie katolicką, rodzinną organizacją bratnią. Znajdowali oni siłę w solidarności, poczucie bezpieczeństwa w jednomyślności i wspólnemu oddaniu się świętej sprawie: przysięgali bronić swojej ojczyzny, rodziny i wiary. Łączył ich ideał Krzysztofa Kolumba, odkrywcy Ameryk, który przywiózł chrześcijaństwo do Nowego Świata. Osiągnęli swój cel, gdy 29 marca 1882 roku została zalegalizowana organizacja Rycerzy Kolumba. To byli pierwsi Rycerze Kolumba.

Zakon był nazywany „silną prawą ręką Kościoła” i wychwalany przez papieży, prezydentów i innych przywódców światowych za poparcie dla Kościoła, program ewangelizacji i katolickiej edukacji, zaangażowanie społeczne i pomoc potrzebującym. Wizja księdza McGivneya obejmowała również program ubezpieczeniowy, aby zapewnić byt wdowom i sierotom po zmarłych rycerzach. Program ubezpieczeniowy Zakonu rozrósł się, aby lepiej służyć coraz liczniejszej organizacji. Rok po roku Rycerze Kolumba zdobywają najwyższe notowania za wypłacalność z A.M. Best oraz Standard & Poor’s.

Zakon oferuje najwyższej jakości usługi w zakresie ubezpieczenia, rent i długoterminowych programów dla członków i ich rodzin, łącznie z wieloma innymi korzyściami wynikającymi z braterskiej wzajemnej pomocy.

Najwyższa Rada jest organem zarządzającym Rycerzy Kolumba i jest odpowiedzialna za rozwój organizacji jako całości. Obowiązki Najwyższej Rady obejmują: rozpoczynanie działalności Zakonu na nowych terenach, powoływanie władz regionalnych, określanie i propagowanie zasad i celów organizacji, podejmowanie inicjatyw na skalę całej organizacji, upowszechnianie informacji o misji Rycerzy Kolumba w świecie, a także troska o dobro rodzin członków poprzez programy ubezpieczeniowe.

Większość działalności charytatywnej wykonywana jest przez członków lokalnych Rad Rycerskich.

Na czele zakonu stoi najwyższy rycerz. Od 1 października 2000 urząd ten piastuje Carl A. Anderson, który jest 13. z rzędu najwyższym rycerzem od powstania Zakonu.

W 1897 r. Zakon wkroczył do Kanady (dziś 231 tys. Rycerzy), w 1905 r. na Filipiny (ok. 250 tys.) i do Meksyku (7 tys.), a w 1909 r. na Kubę[2].

Rycerze Kolumba są mocno zaangażowani w działania na rzecz obrony życia, organizując wiece, marsze, wystawy, ale również organizując akcje modlitewne pod „klinikami” dokonującymi aborcji.

Założenia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa organizacji upamiętnia postać Krzysztofa Kolumba. Członkami mogą zostać jedynie mężczyźni będący praktykującymi katolikami. Naczelnymi zasadami zakonu są: miłosierdzie, jedność, braterstwo i patriotyzm.

W USA jednym ze sztandarowych zadań Rycerzy Kolumba jest ochrona życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci[2].

Rycerzem Kolumba był biskup Veracruz św. Rafał Guízar Valencia.

Finanse[edytuj | edytuj kod]

Zakon jest też jedną z większych w Stanach firm ubezpieczeniowych. Centrala w New Haven, poza gronem najwyższych funkcjonariuszy i dyrektorów, zatrudnia 700 osób personelu i 1400 terenowych akwizytorów. Carl Anderson, najwyższy rycerz Zakonu, jest także szefem wielkiej firmy ubezpieczeniowej, z roczną pensją ponad 1,1 mln dol[2].

Zakon w 2009 r. prawie 45 mln dol. przekazał na charytatywne inicjatywy kościelne. Podczas swej wizyty w 2009 r. u papieża najwyższy rycerz przekazał Benedyktowi XVI czek na 1,6 mln dol[2].

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

W roku 2005, za namową Jana Pawła II i na zaproszenie wystosowane m.in. przez kardynała Józefa Glempa i kardynała Franciszka Macharskiego, Rycerze Kolumba przybyli do Polski i rozpoczęli działalność, zakładając sześć pierwszych rad z końcem 2006 r.

Pierwszą radą w Polsce w 2006 roku była krakowska Rada nr 14000 im. Jana Pawła II, mająca siedzibę przy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach.

21 maja 2011 odbyła się pierwsza konwencja stanowa Rycerzy Kolumba w Polsce. Delegatem stanowym, czyli przewodniczącym Rycerzy Kolumba na Polskę, został wybrany Krzysztof Orzechowski, były wielki rycerz Rady Radomskiej nr 14004.[3] W dniach od 20 do 22 kwietnia 2012 r. w Turnie odbyła się II Konwencja Stanowa Rycerzy Kolumba. Ponownie delegatem stanowym wybrany został Krzysztof Orzechowski.

Z początkiem listopada 2012 roku w Polsce było ponad 2000 rycerzy skupionych w 44 radach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Raport Najwyższego Rycerza, 2013, http://www.kofc.org/en/resources/communications/sk_report_2013.pdf.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Marek Henzler, „Polityka”, 21.11.2009.
  3. I Konwencja Stanowa w Polsce.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]