Rzut prostokątny
Rzut prostokątny – odwzorowanie przestrzeni euklidesowej trójwymiarowej na daną płaszczyznę w ten sposób, że każdemu punktowi przestrzeni przypisany jest punkt przecięcia się prostej prostopadłej do płaszczyzny, która przechodzi przez dany punkt, z płaszczyzną. Rzut prostokątny jest szczególnym przypadkiem rzutu równoległego.
Spis treści |
Rodzaje rzutów prostokątnych [edytuj]
Rzuty Monge'a [edytuj]
Odwzorowanie polegające na przeniesieniu trójwymiarowego obiektu na płaszczyznę za pomocą dwóch (lub trzech) prostopadłych do siebie płaszczyzn Istnieją zasadniczo dwie konwencje tego odwzorowywania: europejska, w której rzutuje się część przednią i górną obiektu oraz amerykańska, w której ukazuje się część odpowiednio dolną i tylną obiektu. W obu przypadkach na trzeciej rzutni znajduje się lewy bok obiektu[1].
Rzut cechowany [edytuj]
Rzut, w którym używa się tylko jednej rzutni – poziomej. Wysokość obiektu podawana jest w przyjętych na rysunku jednostkach, które podawane są w postaci współrzędnych przy charakterystycznych punktach obiektu (np. wierzchołkach). Odwzorowanie to znalazło zastosowanie w Kartografii[2]
Szczególne położenia prostych i płaszczyzn [edytuj]
- W sytuacji, gdy prosta jest równoległa do danej rzutni na rzucie zachowuje swoją rzeczywistą długość.
- Prosta prostopadła do rzutni rzutuje się na punkt[3]
- Płaszczyzna równoległa do rzutni zachowuje swoje wymiary i kąty.
- Płaszczyzna prostopadła do rzutni rzutuje się na prostą[4]
W sytuacji, gdy obiekt nie jest dany w rzutach w położeniu szczególnym, a istnieje potrzeba odczytania jego parametrów z rysunku, należy go do tego położenia sprowadzić. W tym celu wykonuje się transformacje lub kłady[5].
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Bieliński Andrzej, Geometria wykreślna, OWPW, nr ISBN 83-7207-564-6
