Kartografia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa Europy wykonana przez Abrahama Orteliusa w 1595
Mapa Ameryki z XVII w.
Mapa ilustrowana

Kartografia – dziedzina nauki o mapach (w tym o atlasach, globusach, modelach plastycznych – mapach plastycznych itp.), teorii map, metodach ich sporządzania i użytkowania; jak również dziedzina działalności organizacyjnej i usługowej, związanej z opracowywaniem, reprodukcją i rozpowszechnianiem map[1].

Pod pojęciem kartografii rozumie się także dziedzinę, zajmującą się przekazywaniem informacji, które są odniesione do przestrzeni (głównie geograficznej) a zakodowanych w formie graficznej lub cyfrowej[1].

Według Brytyjskiego Towarzystwa Kartograficznego Kartografia "to nauka, sztuka i technologia sporządzania map oraz ich badanie jako dokumentów nauki i dzieł sztuki"[potrzebne źródło].

W Polsce wraz z geodezją stanowi jedną z dyscyplin nauk technicznych.

Kształtowała się w trzech okresach historycznych:

Działy kartografii[edytuj | edytuj kod]

Do najczęściej wyróżnianych działów kartografii można zaliczyć[2]:

  • kartoznawstwo - wiedzę o mapach ich właściwościach i formułach,
  • kartografię matematyczną - zajmującą się teorią odwzorowań kartograficznych,
  • redakcję i opracowanie map
  • reprodukcję kartograficzną
  • topografię,
  • kartometrię - zajmującą się zasadami i metodami pomiarów na mapach,
  • historię kartografii,
  • kartologię - uważaną za nadbudowę teoretyczną kartografii praktycznej. Kartologia korzysta z ustaleń logiki, semiotyki, prakseologii, psychologii, teorii informacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasło kartografia w Wikisłowniku

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Nowa Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1995, tom 3, s. 294.
  2. Wiesław Ostrowski, Jacek Pasławski: Przedmiot kartografii i jej powiązania z innymi naukami. W: Wprowadzenie do kartografii i topografii. Jacek Pasławski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Nowa Era, 2006. ISBN 83-7409-229-7.