Sōseki Natsume
| Sōseki Natsume | |
 |
|
| Imiona i nazwisko | Kinnosuke Natsume |
| Data i miejsce urodzenia | 9 lutego 1867 Edo |
| Data i miejsce śmierci | 9 grudnia 1916 Tokio |
| Narodowość | japońska |
| Język | japoński |
| Alma Mater | Uniwersytet Cesarski |
| Okres | 1905-1916 |
| Gatunki | powieść, haiku, kanshi, esej |
| Ważne dzieła | Sedno rzeczy, Przechodzień, Wrota |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Sōseki Natsume w Wikicytatach |
|
Sōseki Natsume (jap. 夏目漱石 Natsume Sōseki?, ur. 9 lutego 1867 w Edo, zm. 9 grudnia 1916 w Tokio) – pisarz japoński epoki Meiji, twórca nowoczesnej powieści japońskiej, autor utworów obyczajowych i psychologicznych, poezji, esejów oraz krytyki literackiej. Jeden z najwybitniejszych pisarzy japońskich XX wieku. Tworzył również w języku chińskim. Prawdziwe imię, Kinnosuke (jap. 金之助?).
Był najmłodszym synem naczelnika jednej z dzielnic Edo. Po nastaniu epoki Meiji stanowisko naczelnika dzielnicy zostało zlikwidowane i rodzice Kinnosuke popadli w kłopoty finansowe, w wyniku czego oddali syna rodzinie o nazwisku Shiobara. W wieku ośmiu lat został odesłany do domu rodzinnego, lecz jeszcze przez wiele lat pozostawał z punktu widzenia prawa członkiem rodziny Shiobara.
Edukację rozpoczął w szkole podstawowej, gdzie pobierał nauki w tradycji klasyków chińskich. Opanował także japoński martwy język literacki. Po skończeniu szkoły podstawowej uczęszczał do prywatnej szkoły, która również specjalizowała się w nauczaniu klasyków chińskich. Świadomy anachroniczności tego kierunku zainteresował się językiem angielskim. Naukę tego języka rozpoczął w wieku szesnastu lat.
Studiował literaturę angielską na Uniwersytecie Cesarskim w Tokio. Po ukończeniu studiów otrzymał posadę nauczyciela w tokijskim liceum (1883 r.). W 1895 opuścił Tokio i rozpoczął pracę w szkole średniej w Matsuyama na Sikoku. W 1896 przeniósł się do Kumamoto na Kiusiu, gdzie poślubił najstarszą córkę sekretarza generalnego Izby Parów - Kyōko. Następnie od 1900 r. kontynuował naukę w Anglii jako stypendysta Ministerstwa Oświaty, po czym w 1903 został wykładowcą tejże literatury na macierzystym uniwersytecie (stanowisko to objął po popularnym wówczas Lafcadio Hearnie) oraz nauczycielem w I Liceum Państwowym w Tokio.
Pierwszą powieść, Jestem kotem, napisał za namową Kyoshiego Takahamy, poety i redaktora Hototogisu. Pierwsze opowiadanie z cyklu Jestem kotem powstało w 1904 roku, ale nie spodobało się ono Takahamie. Po gruntownych zmianach zostało opublikowane na łamach Hototogisu w styczniu 1905 r. Natsume nie zamierzał pisać dalszego ciągu, ale Takahama i czytelnicy nakłonili go do kontynuacji.
Od 1907, po objęciu stanowiska kierownika działu literackiego Asahi Shimbun, poświęcił się wyłącznie twórczości literackiej jako powieściopisarz i eseista, zyskując sławę jednego z najwybitniejszych pisarzy Japonii nowożytnej. Główny motyw jego dzieł stanowi samotność człowieka we współczesnym świecie, niemożność znalezienia pełnego zrozumienia nawet u ludzi najbliższych.
Twórczość [edytuj]
- Jestem kotem (1905, wyd. pol. 1977)
- Panicz (1906)
- Wędrówki (1906)
- Mak polny (1907)
- Sanshirō (1908)
- Następnie (1909)
- Wrota (1910)
- Nim minie zrównanie dnia z nocą (1912)
- Przechodzień (1914)
- Sedno rzeczy (1914, wyd. pol. 1973)
- Światło i mrok (1916)
Bibliografia [edytuj]
- N. Sōseki Sedno rzeczy, wyd.PIW
- Mikołaj Melanowicz [posłowie do:] Sōseki Natsume, Jestem kotem, Książka i Wiedza, Warszawa 1977
