Sōseki Natsume

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sōseki Natsume
Sōseki Natsume
Imiona i nazwisko Kinnosuke Natsume
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1867
Japonia Edo
Data i miejsce śmierci 9 grudnia 1916
Japonia Tokio
Narodowość japońska
Język japoński
Alma Mater Uniwersytet Cesarski
Okres 1905-1916
Gatunki powieść, haiku, kanshi, esej
Ważne dzieła Sedno rzeczy, Przechodzień, Wrota
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Sōseki Natsume w Wikicytatach

Sōseki Natsume (jap. 夏目漱石 Natsume Sōseki?, ur. 9 lutego 1867 w Edo, zm. 9 grudnia 1916 w Tokio) – pisarz japoński epoki Meiji, twórca nowoczesnej powieści japońskiej, autor utworów obyczajowych i psychologicznych, poezji, esejów oraz krytyki literackiej. Jeden z najwybitniejszych pisarzy japońskich XX wieku. Tworzył również w języku chińskim. Prawdziwe imię, Kinnosuke (jap. 金之助?).

Był najmłodszym synem naczelnika jednej z dzielnic Edo. Po nastaniu epoki Meiji stanowisko naczelnika dzielnicy zostało zlikwidowane i rodzice Kinnosuke popadli w kłopoty finansowe, w wyniku czego oddali syna rodzinie o nazwisku Shiobara. W wieku ośmiu lat został odesłany do domu rodzinnego, lecz jeszcze przez wiele lat pozostawał z punktu widzenia prawa członkiem rodziny Shiobara.

Edukację rozpoczął w szkole podstawowej, gdzie pobierał nauki w tradycji klasyków chińskich. Opanował także japoński martwy język literacki. Po skończeniu szkoły podstawowej uczęszczał do prywatnej szkoły, która również specjalizowała się w nauczaniu klasyków chińskich. Świadomy anachroniczności tego kierunku zainteresował się językiem angielskim. Naukę tego języka rozpoczął w wieku szesnastu lat.

Studiował literaturę angielską na Uniwersytecie Cesarskim w Tokio. Po ukończeniu studiów otrzymał posadę nauczyciela w tokijskim liceum (1883 r.). W 1895 opuścił Tokio i rozpoczął pracę w szkole średniej w Matsuyama na Sikoku. W 1896 przeniósł się do Kumamoto na Kiusiu, gdzie poślubił najstarszą córkę sekretarza generalnego Izby Parów - Kyōko. Następnie od 1900 r. kontynuował naukę w Anglii jako stypendysta Ministerstwa Oświaty, po czym w 1903 został wykładowcą tejże literatury na macierzystym uniwersytecie (stanowisko to objął po popularnym wówczas Lafcadio Hearnie) oraz nauczycielem w I Liceum Państwowym w Tokio.

Pierwszą powieść, Jestem kotem, napisał za namową Kyoshiego Takahamy, poety i redaktora Hototogisu. Pierwsze opowiadanie z cyklu Jestem kotem powstało w 1904 roku, ale nie spodobało się ono Takahamie. Po gruntownych zmianach zostało opublikowane na łamach Hototogisu w styczniu 1905 r. Natsume nie zamierzał pisać dalszego ciągu, ale Takahama i czytelnicy nakłonili go do kontynuacji.

Od 1907, po objęciu stanowiska kierownika działu literackiego Asahi Shimbun, poświęcił się wyłącznie twórczości literackiej jako powieściopisarz i eseista, zyskując sławę jednego z najwybitniejszych pisarzy Japonii nowożytnej. Główny motyw jego dzieł stanowi samotność człowieka we współczesnym świecie, niemożność znalezienia pełnego zrozumienia nawet u ludzi najbliższych.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Jestem kotem (1905, wyd. pol. 1977)
  • Panicz (1906)
  • Wędrówki (1906)
  • Mak polny (1907)
  • Sanshirō (1908)
  • Następnie (1909)
  • Wrota (1910)
  • Nim minie zrównanie dnia z nocą (1912)
  • Przechodzień (1914)
  • Sedno rzeczy (1914, wyd. pol. 1973)
  • Światło i mrok (1916)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sōseki Natsume, Sedno rzeczy, wyd.PIW
  • Mikołaj Melanowicz [posłowie do:] Sōseki Natsume, Jestem kotem, Książka i Wiedza, Warszawa 1977