SN 2005ap

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Współrzędne: Astronomia 13h01m14,84s; +27°43'31,40"

SN 2005ap
Odkrywca Robert Quimby
Texas Supernova Search
Data odkrycia 3 marca 2005
Dane obserwacyjne (J2000)
Typ supernowej II
Gwiazdozbiór Warkocz Bereniki
Rektascensja 13h 01m 14,84s
Deklinacja +27° 43' 31,4"
Odległość 4,7 miliarda ly
(1,44 miliarda pc)
Charakterystyka fizyczna

SN 2005ap – wybuch supernowej odkryty 3 marca 2005 roku przez Roberta Quimby'ego, pracownika naukowego instytutu Caltech w Pasadenie. Supernowa zaobserwowana była w gwiazdozbiorze Warkocz Bereniki i była do niedawna najjaśniejszym zaobserwowanym w historii astronomii rozbłyskiem promieniowania gamma (obecnie rekordzistą jest GRB 100621A).

Supernowa należy najprawdopodobniej do tzw. typu II i znajduje się w odległości 4,7 miliarda lat świetlnych od Ziemi. Istnieją dwie hipotezy tłumaczące tak wielką eksplozję. Według pierwszej hipotezy supernowa musi być bardzo dużym obiektem, być może z wielką otoczką złożoną z materiału, który gwiazda odrzuciła przed samą eksplozją. Fala uderzeniowa, powstała na skutek eksplozji, rozgrzała otoczkę do bardzo wysokiej temperatury i spowodowała intensywne promieniowanie. Innym wyjaśnieniem może być to, że eksplozja była rozbłyskiem promieniowania gamma, zwykle oznaczającym powstanie czarnej dziury lub gwiazdy neutronowej. W przypadku takiej eksplozji obiekt emituje jednak dżety czyli strumienie materii, która pędzi z prędkością bliską prędkości światła. Takich dżetów w przypadku SN 2005ap nie zaobserwowano – nie znaczy to jednak, że ich nie było. Po prostu mogły być skierowane w inną stronę.

Spekuluje się także, że mógł być wybuch nowej, nieznanej wcześniej supernowej typu hydrogen-poor super-luminous supernova[1] lub że była to nowa kwarkowa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. R. M. Quimby, S. R. Kulkarni, M. M. Kasliwal, A. Gal-Yam, I. Arcavi, M. Sullivan, P. Nugent, R. Thomas, D. A. Howell, E. Nakar, L. Bildsten, C. Theissen, N. Law, R. Dekany, G. Rahmer, D. Hale, R. Smith, E. O. Ofek, J. Zolkower, V. Velur, R. Walters, J. Henning, K. Bui, D. McKenna, D. Poznanski, S. B. Cenko, D. Levitan: Hydrogen-poor superluminous stellar explosions (ang.). arXiv, 2011-06-07. [dostęp 2011-06-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]