Parsek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Parsekjednostka odległości używana w astronomii. Jest to odległość, dla której paralaksa roczna położenia Ziemi widzianej prostopadle do płaszczyzny orbity wynosi 1 sekundę łuku. Parsek można równoważnie opisać jako odległość, z jakiej połowa wielkiej osi orbity ziemskiej (czyli 1 j.a.) jest widoczna jako łuk (na firmamencie obserwującego) o długości 1 sekundy kątowej.

Słowo parsek zostało wprowadzone przez Herberta Turnera w XIX w. Utworzył on je jako zbitkę pierwszych sylab słów paralaksa i sekunda. Parsek oznaczany jest skrótem pc, dawniej ps[1]. Używanie drugiego ze skrótów nie jest wskazane, gdyż jest on identyczny ze skrótem dla pikosekundy (1 ps = 10-12 s).

1\,\mathrm{pc}=\frac{1\,\mathrm{j.a.}}{2\sin 0,5''} \approx \frac{1\,\mathrm{j.a.}}{1''} \approx 206264{,}8\,\mathrm{j.a.}

W przeliczeniu na inne jednostki:

1 pc ≈ 3,2616 roku świetlnego ≈ 206265 jednostek astronomicznych ≈ 3,086·1016 m

Odległość wyrażona w parsekach jest odwrotnością paralaksy heliocentrycznej danego obiektu (wyrażonej w sekundach łuku).

Często stosowane jednostki pochodne to

  • w astronomii galaktycznej:
    • kiloparsek (kpc) = 103 pc
  • w astronomii pozagalaktycznej i kosmologii:
    • megaparsek (Mpc) = 106 pc
    • gigaparsek (Gpc) = 109 pc

Przykładowe odległości[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Słownik tematyczny. Fizyka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2011, s. 118. ISBN 978-83-01-16524-6.