Warkocz Bereniki
| Warkocz Bereniki | |
| Nazwa łacińska | Coma Berenices |
| Dopełniacz łaciński | Comae Berenices |
| Skrót nazwy łacińskiej | Com |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 13 h |
| Deklinacja | 22° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 386 stopni kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | Diadem (4,30m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Roje meteorów | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 68° S a 90° N. |
|
Warkocz Bereniki (łac. Coma Berenices, dop. Comae Berenices, skrót Com) – gwiazdozbiór nieba północnego, wydzielony z dwóch innych przez Tycho de Brahe na początku XVII w. Nazwany na cześć Bereniki, królowej Egiptu i żony Ptolemeusza, która przyrzekła złożyć swoje długie włosy w ofierze, jeśli jej mąż powróci zwycięsko z wojennej wyprawy do Azji. Po szczęśliwym powrocie Berenika dotrzymała obietnicy i ofiarowała włosy świątyni w Zephyrium, jednak następnego dnia bogowie przenieśli je do gwiazd.
W gwiazdozbiorze znajduje się Biegun Galaktyczny – punkt leżący o 90° na północ od równika galaktycznego (zob. współrzędne galaktyczne), M64 (Galaktyka Czarnooka), M53 oraz Gromada Coma (Melotte 111).
Jest to rejon najdalej położony od Drogi Mlecznej.
Najjaśniejsze gwiazdy:
- β Comae Berenices – 4,23m
- α Com Diadem – 4,32m
- γ Comae Berenices – 4,35m
[edytuj] Zobacz też
|
|||||||||||