Sarah Bernhardt
| Sarah Bernhardt | |
 |
|
| Prawdziwe nazwisko |
Henriette Rosine Bernardt |
| Data i miejsce urodzenia |
22 października 1844 r. Paryż  Francja |
| Data i miejsce śmierci |
26 marca 1923 r. Paryż Francja |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
Sarah Bernhardt, właściwie Henriette Rosine Bernardt (ur. 22 października 1844 w Paryżu, zm. 26 marca 1923 tamże; pochowana na Cmentarzu Père-Lachaise) – francuska aktorka.
Występowała głównie w teatrach Paryża, w latach 1872-1880 w Comédie-Française. Była znana z teatralnych ról dramatycznych.
Zadebiutowała w 1862 w Comédie-Française. Następnie występowała w innych teatrach (m.in. Odeon), by w 1872 powrócić do Comédie-Française. W 1899 założyła teatr im. Sary Bernhardt (dziś Théatre de Nations). Jej najsłynniejsze role to m.in. Fedra, Dama Kameliowa, Hamlet, Lady Makbet.
Miała romans z belgijskim arystokratą Charles-Joseph Eugène Henri, księciem de Ligne, z którym miała swoje jedyne dziecko – syna Maurice'a Bernhardta (ur. 1864), męża księżniczki polskiej Marii Jabłonowskiej (1863-1914).
Przyjaźniła się z artystami m.in. Gustave Doré i Georges Clarinem, aktorami Monnet-Sully i Lou Tellegen, oraz francuskim pisarzem Victorem Hugo. O niej i jej bliskiej przyjaciółce – młodszej o czternaście lat francuskiej impresjonistce Louise Abbémaa plotkowano, że w są w istocie kochankami[potrzebne źródło].
W Londynie w 1882 poślubiła greckiego aktora Aristidesa Damalę (we Francji znanego jako Jacques Damala). Małżeństwo oficjalnie trwało do śmierci Damali w 1889, w wieku 34 lat, ale w praktyce szybko się skończyło z powodu uzależnienia aktora od morfiny. W czasie ostatnich lat małżeństwa Bernhardt była podobno kochanką Edwarda VII, księcia Walii.
W 1894 Alfons Mucha zaprojektował plakat do sztuki z jej udziałem pt. "Gismonda" i od tej pory projektował już wszystkie plakaty do jej spektakli. Obecnie uznawane są one za jedne z czołowych dzieł secesji.
Poza sławą wielkiej tragiczki Sarah była znana ze swych "śmiertelnych" upodobań. Jako nastolatka często biegała do pobliskiej kostnicy, gdzie z fascynacją oglądała ciała wyłowionych z Sekwany samobójców. A gdy wyruszała na jedno z licznych międzynarodowych tournée, woziła ze sobą trumnę, w której sypiała.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Sarah Bernhardt w NNDB (ang.)
