Semantyka (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Semantyka (gr. σημαντικός sēmantikós, ’oznaczający’) – dział językoznawstwa ogólnego, zajmujący się znaczeniem w języku, a także relacją formy znaku do treści oznaczanej w ujęciu synchronicznym i diachronicznym. Semantyka bada ponadto relacje między znaczeniem podstawowym wyrazu, a jego znaczeniem w konkretnym wypowiedzeniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Gołąb, Adam Heinz, Kazimierz Polański, Słownik terminologii językoznawczej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1970, str. 510