Stylistyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Literaturoznawstwo
Historia literatury
Teoria literatury
Metodologie badań
Poetyka
Genologia
Stylistyka
Wersyfikacja
Krytyka literacka

Stylistyka – dyscyplina z pogranicza nauki o literaturze i językoznawstwa, zajmująca się sposobami językowego ukształtowania wypowiedzi, analizująca tekst pod względem celowości, przydatności i stosowności użytych w nim środków językowych.

Stylistyka wykorzystuje na swoje potrzeby wszystkie działy nauki o języku: fonetykę, aby móc zbadać wartość brzmieniową tekstu; morfologię i słowotwórstwo, które mogą być pomocne np. przy rozpoznaniu użytych przez autora form fleksyjnych lub neologizmów; składnię, gdyż budowa zdań także wpływa na stylistyczną wartość tekstu; semantykę, która pomaga ocenić zasadność użytego słownictwa. Nauka o stylu wykształciła także szeroki zakres własnych pojęć (środki stylistyczne, style, stylizacje), niezbędnych do badania tekstu.

Stylistyka dzieli się na

  • językoznawczą (językową) – jej przedmiotem są wszelkie wypowiedzi językowe, wyodrębnia i bada istniejące w języku style funkcjonalne,
  • literaturoznawczą (literacką) – badającą i analizującą styl wypowiedzi literackich (styl autora, styl dzieła literackiego, styl gatunku literackiego, styl epoki, itp.),
  • normatywną - ustala normy stosowania poszczególnych stylów i poprawnego wysławiania się.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kurkowska H., Skorupka S., Stylistyka polska: Zarys, Warszawa 1959.