Shenyang J-31

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Shenyang J-31
Dane podstawowe
Państwo  Chińska Republika Ludowa
Producent Shenyang Aircraft Corporation
Typ myśliwiec
Załoga 1
Historia
Data oblotu 31 października 2012
Dane techniczne
Napęd 2 silnik turbowentylatorowy x RD-93
Moc 49,9 kN (88,4 kN z dopalaczem)
Wymiary
Rozpiętość 11,5 m
Długość 16,9 m
Wysokość 4,8 m
Powierzchnia nośna 40 m²
Masa
Startowa 17500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1,8 Ma
Promień działania 1250 km (2000 km z dodatkowymi zbiornikam)
Rozbieg 400 m
Dobieg 600 m
Dane operacyjne
Użytkownicy
Chińska Republika Ludowa

Shenyang J-31 – prototypowy chiński myśliwiec piątej generacji wykonany w technologii stealth.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze doniesienia o charakterze spekulacji o nowym samolocie myśliwskim projektowanym w wytwórni Shenyang Aircraft Corporation (SAC) pojawiły się na początku XXI wieku. Według niepotwierdzonych źródeł miała być to jedna z rozpatrywanych konfiguracji maszyny oznaczonej jako J-13. Wraz z upublicznieniem przez Chiny istnienia samolotu Chengdu J-20 niektóre ze źródeł sugerowały, iż prace konstrukcyjne prowadzone w SAC dotyczą myśliwca konkurencyjnego względem J-20. We wrześniu 2011 roku Chińczycy oficjalnie zaprezentowali model samolotu oznaczonego jako F-60, nad którym prace prowadziła wytwórnia SAC. Większość źródeł zajmujących się tematyką lotniczą Państwa Środka uznała zaprezentowany model jako mistyfikację. W 16 września 2012 roku upubliczniono zdjęcie samolotu z numerem burtowym 31001 holowanego po płycie lotniska w Shenyang. Również tym razem widoczny na fotografii samolot większość analityków potraktowała jako mistyfikację lub naturalnej wielkości, niezdatną do lotu makietą. Tezę tą wzmacniał fakt, iż dzień później, 17 września do Chin przylatywał amerykański polityk Leon Panetta[1]. Prezentacja nowego samolotu myśliwskiego miała w zamierzeniu chińskich decydentów wywołać odpowiedni efekt propagandowy. Tym bardziej zaskakujące były zdjęcia ujawnione 31 października 2012 roku, na których widać J-31 lecący w eskorcie samolotu Shenyang J-11BS (lub dwóch tego typu maszyn[2][3]). Według niepotwierdzonych źródeł samolot odbywał swój dziewiczy lot. Za sterami maszyny siedział Li Guo'en, a sam lot trwał około 10 minut. Potencjalne wprowadzenie w przyszłości samoloty J-31 do uzbrojenia chińskiego lotnictwa, może mieć duże implikacje na arenie międzynarodowej. Pomimo braku informacji na temat wyposażenia maszyny, sama jej obecność może wpłynąć na rewizje programów zbrojeniowych sąsiadów Chin. Ostatnie zakupy Indii samolotów Dassault Rafale, Lockheed Martin F-35 Lightning II dla Japonii mogą okazać się niewystarczające dla utrzymania równowagi sił w regionie. Wszystkie doniesienia o przeznaczeniu, historii rozwoju, konstrukcji samolotu mają charakter wyłącznie spekulacji. Podobnie wygląda sytuacja z oznaczeniem J-31. Analogicznie jak w przypadku numeru burtowego samolotu J-20 – 2001, który według spekulacji ekspertów oznacza pierwszy egzemplarz myśliwca J-20, numer burtowy 31001 oznacza pierwszy egzemplarz modelu J-31[4]. Jest również prawdopodobne, że samolot nie ma jeszcze swojego oficjalnego oznaczenia a występuje jedynie jako "Projekt 310". W niektórych publikacjach pojawia się również nazwa J-21[3].

Na odbywającej się w 2012 roku wystawie China International Aviation & Aerospace Exhibition, przedstawiciele wytwórni ujawnili informację jakoby samolot miał być jedynie projektem koncepcyjnym wielozadaniowej maszyny przeznaczonej na rynki zagraniczne[3].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

J-31 jest wolnonośnym górnopłatem napędzanym dwoma silnikami. Myśliwiec w sposób uderzający przypomina amerykański F-35. Jedyna różnica w wyglądzie to zastosowanie dwóch jednostek napędowych. Nie jest jasne na ile wynika to z działań wywiadowczych, koncern Lockheed Martin informował o wycieku tajnych danych na temat prowadzonych przez siebie programów, a na ile z prostego kopiowania amerykańskich rozwiązań w oparciu o jawne dane. Strategia kopiowania gotowych rozwiązań jest praktykowana w Chinach od wielu lat, do tej pory głównym źródłem pierwowzorów chińskich samolotów były maszyny i technologie rosyjskie. Zastosowanie dwóch silników może być z jednej strony wyrazem filozofii, w myśl której jest to bezpieczniejsze rozwiązanie a z drugiej, chiński przemysł budowy silników lotniczych do dnia dzisiejszego nie zbudował jednostki napędowej, która swoimi osiągami dorównywałaby amerykańskim Pratt & Whitney F135. Na egzemplarzu prototypowym zainstalowano prawdopodobnie rosyjskie silniki RD-93 a w przyszłości prawdopodobnie rodzimej produkcji jednostki Guizhou WS-13[5]. Silniki posiadają klasyczne dysze wylotowe, nie wykluczone, że w przyszłości samolot otrzyma dysze pozwalające kierować wektorem ciągu samolotu. W spodzie kadłuba, pomiędzy wlotami powietrza do silników znajduje się wewnętrzna komora uzbrojenia. Nie jest jednak wykluczone, iż podobne komory znajdują się również po jego bokach. Z dużym prawdopodobieństwem można przyjąć, iż samolot wyposażony zostanie również w zewnętrzne belki do podwieszania uzbrojenia. Rozwiązanie takie zastosowano w F-35. Silnie rozchylone stateczniki pionowe o trapezowym kształcie zaopatrzone w ruchome stery kierunku. Stateczniki poziome ruchome w całości. Krawędź natarcia skrzydła zaopatrzona w klapy noskowe, krawędź spływu w duże, jednoczęściowe klapy. Podwozie chowane, trój zespołowe z przednim podparciem. Przednia goleń dwukołowa. Tego typu rozwiązanie konstrukcyjne może sugerować chęć przystosowania J-31 do roli samolotu pokładowego, w którym masywna goleń przednia służy do zaczepiania haka katapulty. Tym bardziej, iż Chiny intensyfikują swoje prace nad lotniskowcami. Z drugiej jednak strony, dwukołowy układ przedniej goleni podwozia zastosowano również w samolotach nie mających swoich pokładowych wersji. Kadłub o trapezowym przekroju z krótszą podstawą. Jego przód posiada poziomą krawędź zmniejszającą echo radiolokacyjne maszyny. Nieregulowane wloty powietrza do silnika po obu stronach kadłuba.

Przypisy

  1. Secretary of Defense Leon Panetta Heads to China (ang.). csis.org. [dostęp 2012-12-11].
  2. Pierwszy lot chińskiego myśliwca J-31 (pol.). altair.com. [dostęp 2012-12-11].
  3. 3,0 3,1 3,2 Bartosz Głowacki, Niechciany myśliwiec, "Raport", nr 1 (2013), s. 22-25, ISSN 1429-270x
  4. SHENYANG J-31: China shows off new stealth fighter: EXCLUSIVE ANALYSIS (ang.). Hush-Kit. [dostęp 2012-12-11].
  5. J-31 fighter roars off on maiden flight (ang.). Global Times. [dostęp 2012-12-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Szulc, J-31 – nowy chiński myśliwiec, "Nowa Technika Wojskowa", nr 12 (2012), s. 78-83, ISSN 1230-1655.
  • Piotr Butowski, Airshow China 2012 chińskie natarcie szerokim frontem, "Lotnictwo", nr 1 (2013), s. 22-35, ISSN 1732-5323.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]