Sophie Ellis-Bextor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sophie Ellis-Bextor
Ellis-bextoratgay.jpg
Imię i nazwisko Sophie Michelle Ellis-Bextor
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1979
Wielka Brytania Londyn
Gatunek pop
dance
disco
Zawód piosenkarka
Aktywność od 1997
Wytwórnia płytowa Polydor
Fascination Records
Powiązania theaudience
Spiller
Armin van Buuren
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Sophie Michelle Ellis-Bextor (ur. 10 kwietnia 1979) – brytyjska piosenkarka popowa.

Muzyka Ellis-Bextor jest mieszanką popu, dance, disco i elektronicznych dźwięków z lat osiemdziesiątych. Sprzedaż kilku jej płyt osiągnęła status platyny.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Sophie Ellis-Bextor urodziła się 10 kwietnia 1979, w Londynie, w Anglii. Córka Janet Ellis, aktorki, później lepiej znanej jako prezenterki programu Blue Peter (w którym Sophie wystąpiła w wieku 6 lat) oraz Robina Bextor, nagradzanego reżysera filmowego. Jej rodzice rozwiedli się, gdy miała 4 lata. Sophie ma trzy siostry i dwóch braci.

Sophie zaangażowana jest w akcję propagującą prawa zwierząt o nazwie PETA[1] . Organizacja ma na celu spowodowanie zaprzestania produkcji futer i zastąpienia ich futrami sztucznymi.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

23 kwietnia 2004 przyszedł na świat jej syn Sonny. Ojcem dziecka jest gitarzysta zespołu The Feeling Richard Jones, którego poślubiła 25 czerwca 2005 we Włoszech. Ich drugie dziecko – syn Kit Valentine urodził się 7 lutego 2009. Trzecim dzieckim Sophie i Richarda jest Ray Holiday Jones urodzony 25 kwietnia 2012.

Okres theaudience[edytuj | edytuj kod]

Sophie Ellis-Bextor rozpoczęła swoją karierę w 1997 roku, wraz z zespołem o nazwie theaudience (była główną wokalistką). Podczas kariery w zespole, czytelnicy magazynu Melody Maker mianowali ją najseksowniejszą piosenkarką rocka. Zaśpiewała w duecie z Manic Street Preachers piosenkę „Black Holes for the Young”, która znalazła się na stronie B ich singla The Everlasting z 1998 roku. Rok później theaudience się rozpadło.

Droga do sławy[edytuj | edytuj kod]

Po rozpadzie theaudience Sophie postanowiła zrobić sobie rok przerwy od śpiewania; próbowała być modelką, jednak nie spodobało jej się i szybko się poddała. Zaczęła także pisać powieść.

W 2000 roku, Sophie rozpoczęła współpracę z DJ Spillerem, czego owocem była piosenka Groovejet (If This Ain't Love), jej pierwsze nagranie od czasu rozpadu theaudience. Groovejet (If This Ain't Love) natychmiast wspięło się na szczyt listy przebojów w Wielkiej Brytanii, pokonując byłą członkinię zespołu Spice Girls Victorię Beckham (od tamtej pory kobiety stały się rywalkami). Piosenka zdobyła wiele list przebojów oraz nagród (między innymi nagrodę Singla Roku przyznawaną przez czytelników magazynu Melody Maker).

Read My Lips[edytuj | edytuj kod]

W roku 2001, Sophie wydała swój pierwszy singel Take Me Home oraz debiutancki album, Read My Lips. Album osiągnął 2. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii. Jej częściowy cover utworu Cher, Take Me Home również zdobył drugie miejsce na liście, to samo stało się z Murder on the Dancefloor (piosenką z kolejnego singla), który okazał się największym hitem Sophie i okupował pierwsze miejsca list przebojów przez 23 tygodnie[2]. Murder on the Dancefloor został najczęściej graną piosenką roku 2002 w Europie. Trzeci i czwarty singel Sophie, Get Over You oraz Music Gets the Best of Me zostały wydane w 2002 roku i nie osiągnęły już tak wielkiej popularności (miejsca 3. i 14. na liście przebojów). W tym samym roku, Read My Lips doczekał się reedycji, a Sophie Ellis-Bextor wygrała Recording Artist Award[3]. Od 2002 roku, Sophie była nominowana, trzy lata z rzędu, do nagrody dla najlepszej brytyjskiej artystki śpiewającej solo[4][5][6]

Shoot From the Hip[edytuj | edytuj kod]

Jej druga płyta, Shoot From the Hip, trafiła do sklepów w październiku 2003 roku, jednakże nie był to sukces komercyjny tak jak w przypadku Read My Lips. Z płyty pochodzą dwa single Mixed Up World i I Won't Change You. W tym czasie powróciła rywalizacja z Victorią Beckham; Singel Victorii This Groove/Let Your Head Go trafił na wyższą pozycję niż I Won't Change You.

Później Sophie przerwała swoją karierę muzyczną aby zapewnić należytą opiekę jej pierwszemu dziecku, Sonny’emu. Ojcem dziecka jest mąż artystki, Richard Jones, należący do zespołu The Feeling i grający w nim na gitarze basowej.

Trip the Light Fantastic[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2005 roku Sophie nagrała utwór Circles (Just My Good Time) w duecie z Busface’em, używając pseudonimu „Mademoiselle E.B.”, ponieważ nie chciała, by płyta została pomylona z pierwszym singlem, zapowiadającym jej trzeci album.

19 lutego 2007 roku ukazał się nowy singel Sophie Ellis-Bextor – Catch You, a 14 maja Me and My Imagination. Utwory natychmiast podbiły listy przebojów na całym świecie.

21 maja ukazał się trzeci album artystki Trip the Light Fantastic, a w sierpniu wyszedł trzeci singel z tej płyty – Today the Sun's on Us.

Make a Scene[edytuj | edytuj kod]

Czwarty album artystki miał nosić nazwę Straight to the Heart, ale nazwa została zmieniona na Make a Scene[7], singiel promujący płytę to Bittersweet[8]. 23 lutego 2010 utwór wyciekł do serwisu YouTube w Remixie Freemasons'a. Przy albumie pracowali m.in. Calvin Harris, Freemasons, Richard X, Cathy Dennis, Gregg Alexander, Armin van Buuren, Sneaker Pimps, Dimitri Tikovi, Ed Harcourt. Pierwszy singel został wydany 3 maja 2010 w Wielkiej Brytanii[9], a premiera albumu miała miejsce 12 czerwca 2011 roku w Wielkiej Brytanii. Kolejnym singlem jest siódmy utwór z krążka, pod tytułem Starlight.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

EP[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Piosenka Najwyższa pozycja na listach przebojów Album
AUS AUT CHE DEU DNK FRA GBR IRL NLD NZL POL RUS
2001 Take Me Home 79 2 10 79 18 Read My Lips
Murder on the Dancefloor 3 10 7 11 3 5 2 2 7 2 1
2002 Get Over You”/„Move This Mountain 4 35 15 28 5 2 3 11 13 3
Music Gets the Best of Me 28 52 14 25 76 25
2003 Mixed Up World 32 44 45 69 3 7 26 76 Shoot From the Hip
I Won't Change You 80 9 40
2007 Catch You 44 92 8 29 84 66 10 20 Trip the Light Fantastic
Me and My Imagination 23 44 16
Today the Sun's on Us 64 62 137
2008 If I Can't Dance
2009 Heartbreak (Make Me a Dancer) 51 13 38 85 2 Make a Scene
2010 Can't Fight This Feeling 13 1 1
Bittersweet 25
Not Giving Up on Love 165 12
2011 Starlight

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Rok Piosenka Wykonawca
2000 Groovejet (If This Ain't Love) Spiller
2005 Circles (Just My Good Time) Busface

B-side’y[edytuj | edytuj kod]

Rok Piosenka A-side
2001 „Never Let Me Down” Murder on the Dancefloor
2002 „Live It Up” Get Over You”/„Move This Mountain
2003 „The Earth Shook the Devil’s Hand” Mixed Up World
„Yes Sir, I Can Boogie” I Won't Change You
2007 „Down With Love” Catch You
„Move to the Music” Me and My Imagination
„Here’s to You”
„Duel” Today the Sun's on Us
2010 „Sophia Loren” Bittersweet

Inne utwory[edytuj | edytuj kod]

Rok Piosenka Album
2002 „One Way or Another” Ścieżka dźwiękowa The Guru
2004 „Want You More” Ścieżka dźwiękowa Suzy Gold
2006 „Dear Jimmy” Popjustice: 100% Solid Pop Music
2008 „Love Is the Law” Udostępniona do darmowego pobrania
„Jolene” Ścieżka dźwiękowa Beautiful People

DVD[edytuj | edytuj kod]

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Rok Piosenka Reżyser
2000 Groovejet (If This Ain't Love) Frank Nesemann
2001 Take Me Home Sophie Muller
Murder on the Dancefloor
2002 Get Over You Max & Dania
Move This Mountain Sophie Muller
Music Gets the Best of Me
2003 Mixed Up World Rupert Jones
I Won't Change You Trudy Bellinger
2007 Catch You Sophie Muller
Me and My Imagination Nima Nourizadeh
Today the Sun's on Us Sophie Muller
2009 Heartbreak (Make Me a Dancer) Chris Sweeney
2010 Can't Fight This Feeling Jelle Posthuma
Bittersweet Chris Sweeney
Not Giving Up on Love Sophie Muller
2011 Starlight Robin Bextor

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]