Spytko II z Melsztyna
Spytko II herbu Leliwa (ur. 1364, zm. 12 lub 16[1] sierpnia 1399) – wojewoda krakowski od 1384, w 1385 r. wraz ze swoimi braćmi stryjecznymi Janem z Tarnowa i Spytkiem z Tarnowa wynegocjował i podpisał jako reprezentant Polski pierwszą Unię Polski i Litwy zawartą w miejscowości Krewo, stąd zwana Unią krewską i wydanie królowej Jadwigi za mąż za wielkiego księcia Litwy Władysława Jagiełłę[2]; kasztelan krakowski od 1389, w 1396 spustoszył posiadłości Władysława Opolczyka, w tym Lubliniec, Olesno i Gorzów Śląski. W 1395 otrzymał Podole jako lenno, dowodził polskimi posiłkami w bitwie nad Worsklą, w której poległ.
Syn Jana, wnuk Spycimira herbu Leliwa. Był rzecznikiem następstwa na tronie polskim Jadwigi i jej małżeństwa z Władysławem Jagiełłą, należał do głównych zwolenników unii Litwy z Koroną, bliski współpracownik króla. Jego siostra Jadwiga była matką chrzestną Jagiełły. Jego żoną była jedną z dworek królowej Jadwigi – Węgierka Elżbieta, córką Emeryka Laczkfi, wielkorządcy Siedmiogrodu. Miał trzy córki: Dorotę, Jadwigę i Katarzynę (zamężna z Januszem Mazowieckim) oraz dwóch synów: Spytka III i Jana.
Przypisy
- ↑ A. Supruniuk, Wojewoda płocki Abraham Socha. Przyczynek do genealogii Nałęczów mazowieckich, [w:] A. Supruniuk, Szkice o rycerstwie mazowieckim XIV/XV wieku, Toruń 2008, ISBN 978-83-89376-69-5, s. 7-8.
- ↑ 2
Bibliografia [edytuj]
- Jerzy Lesław Wyrozumski Historia Polski, do roku 1505, PWN 1982.
- Paweł Jasienica Polska Jagiellonów, PIW 1988.
- Jadwiga Krzyżniakowa, Jerzy Ochmański "Władysław II Jagiełło", Ossolineum 1990, str. 82-83.
Linki [edytuj]
Dokumenty z Archiwum Głównego Akt Dawnych związane ze Spytkiem II z Melsztyna
