Sroka czarnodzioba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sroka czarnodzioba
Pica hudsonia[1]
(Sabine, 1823)
Sroka czarnodzioba
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina krukowate
Rodzaj Pica
Gatunek sroka czarnodzioba
Synonimy
  • Corvus hudsonia Sabine, 1823[2]
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sroka czarnodzioba (Pica hudsonia) – gatunek dużego ptaka z rodziny krukowatych. Zamieszkuje zachodnią połowę Ameryki Północnej, od Środkowo-Zachodniej Kolumbii Brytyjskiej po Południową Manitobę, Kansas i Nevadę. Jest również oddzielna populacja w Południowej Alasce.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pod względem wyglądu jest niemal identyczna, jak europejska sroka (Pica pica). Sroka amerykańska była wcześniej klasyfikowana jako jej podgatunek Pica pica hudsonia; upierzenie jest czarno-białe. Długość od 45 do 60 cm.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek wszystkożerny; może zabierać pożywienie innym ptakom. Zjada od padliny, także zbieranej z dróg, poprzez świeży pokarm zwierzęcy - owady, małe ssaki, małe ptaki, pisklęta, jaja - po nasiona, owoce i orzechy. Mogą znaleźć pożywienie po zapachu, co jest nietypowe dla ptaków[3].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Sroki czarnodziobe są monogamiczne, pozostają w parze aż jeden z partnerów nie umrze, wtedy szukają nowego. Okres lęgowy trwa od marca do początku lipca. Budowa gniazda trwa 40-50 dni. Mieści się na drzewie, stanowi je zamknięta od góry konstrukcja z patyków, traw, kawałków kory, korzeni, błota. Używają co roku tego samego gniazda, jednakże naprawiają je. Zniesienie liczy 6-8 jaj. Inkubacja trwa 16-18 dni, wysiaduje jedynie samica, jednak karmiona jest przez samca. Młode staja się lotne po 3-4 tygodniach od wyklucia[3].

Przypisy

  1. Pica hudsonia w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Black-billed Magpie (Pica hudsonia) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 8 lipca 2012].
  3. 3,0 3,1 Washington Department of Fish and Wildlife, Living with Wildlife; Facts about Magpies. wersja z dnia 21 października 2008.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Birkhead, T.R., 1991, The Magpies: The ecology and behaviour of black-billed and yellow-billed magpies, T & A D Poyser, London. ISBN 0-85661-067-4
  • Madge, Steve & Burn, Hilary, 1994, Crows and jays: a guide to the crows, jays and magpies of the world, A&C Black, London. ISBN 0-7136-3999-7
  • Trost, C.H., 1999, Black-billed Magpie (Pica pica). In The Birds of North America, No. 389 (A. Poole and F. Gill, eds). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA.