Stal chirurgiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stal chirurgiczna – rodzaj stali stosowanej w medycynie oraz piercingu.

Wyróżnia się cztery kategorie w klasyfikacji ogólnej:

  • Seria stali 200 zawierająca chrom, nikiel i mangan,
  • Seria stali 300 zawierająca chrom i nikiel
  • Seria stali 400 zawierająca chrom
  • Seria stali 500 zawierająca niski poziom chromu

Najbardziej odporna na korozję jest seria 300 dzięki temu znalazła zastosowanie w medycynie (gatunek 316l - śruby podtrzymujące złamane kości, sztyfty i płytki kostne, kompletne zestawy protetyczne, druty do protetyki stomatologicznej, medyczne instrumenty obrotowe, słupki i rdzenie ortopedyczne, szwy i klamry, mikronaczynka, międzyczaszkowe dreny, elektrody rozruszników serca) oraz do produkcji biżuterii. Mimo że zawiera ona nikiel, nie wydziela jego związków do organizmu i u większości ludzi nie powoduje uczuleń. Np. ilość niklu przedostająca się do organizmu z kolczyków ze stali chirurgicznej 316l to 0,01 μg/cm²/tydzień. Kolczyki ze stali chirurgicznej zakłada się na wygojone miejsce przekłucia.