Statilia Messalina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Statilia Messalina
cesarzowa rzymska
Okres panowania od 66
do 68
Żona Neron
Poprzedniczka Poppea Sabina
Następczyni Galeria Fundana
Dane biograficzne
Zmarła po 69
Mąż Marek Juliusz Westynus Attyk
Neron

Statilia Messalina – wywodziła się z najwyższych kręgów arystokracji senatorskiej, prawnuczka Tytusa Statyliusza Taurusa – konsula w 26 p.n.e. i wybitnego dowódcy cesarza Augusta. Nie znamy imion trzech pierwszych jej mężów, czwartym był Marek Juliusz Westynus Attyk, konsul w 65 n.e. Cesarz Neron, którego była kochanką, rozkazał stracić Attyka bez oskarżenia i procesu, żeby sam mógł ją poślubić. W początkach 66 n.e. została jego trzecią żoną. Przeżyła upadek Nerona, zakończony jego śmiercią samobójczą w czerwcu 68 n.e., zapewne dlatego, że następni, krótkotrwale panujący cesarze: Galba, Oton i Witeliusz wywodzili się z tych samych, senatorskich kręgów. Cesarz Oton zamierzał nawet poślubić ją i w ostatnim liście przed samobójczą śmiercią właśnie ją prosił, by zadbała o jego pochówek.

Tytus Statyliusz Taurus
konsul 26 p.n.e.
 
 
 
   
Tytus Statyliusz Taurus
konsul 11 n.e.
•Waleria
 
 
   
 
   
 
 
           
Tytus Statyliusz Taurus Korwinus
konsul 45 n.e.
Tytus Statyliusz Taurus
konsul 44 n.e.
Statilia Messalina
•Lucjusz Waleriusz Katullus
 
 
   
 
   
 
 
           
Lucjusz Waleriusz Katullus Messalinus
konsul 73 n.e.
Statilia Messalina
•4. Marek Juliusz Westynus Attyk
•5. Neron