Poppea Sabina
Z Wikipedii
Poppea Sabina (ur. około 30 n.e., zm. 65 n.e.) - cesarzowa rzymska.
Była córką Tytusa Olliusa, senatora rzymskiego, i Poppei Sabiny, córki Poppeusza Sabinusa, konsula, namiestnika Mezji, Macedonii i Grecji.
Od 58 roku kochanka cesarza - Nerona (zajęła miejsce wyzwolenicy Akte), na jego rozkaz rozwiedziona z mężem Markiem Salwiuszem Otonem. Od 62 roku druga żona Nerona, po tym jak rozwiódł się z Oktawią, którą później kazał zamordować. Poppea prowadziła wystawny tryb życia i była znana jako piękna, wyrachowana kobieta. Niektóre jej zabiegi kosmetyczne zyskały wielką sławę (np. kąpiele w oślim mleku). To ona namówiła Nerona, aby zamordował swoją własną matkę - Agrypinę Młodszą.
Prawdopodobnie sam Neron doprowadził do śmierci Poppei w 65 roku. Miał on ją kopnąć, będącą w ciąży, co spowodowało jej śmierć. Została pochowana w Mauzoleum Augusta.
[edytuj] Pojawia się w następujących powieściach
- Quo vadis Henryka Sienkiewicza
- Wrogowie rodzaju ludzkiego oraz w Trylogii rzymskiej Miki Waltari
- Rzym w płomieniach Paula L. Maiera
