Supercalifragilisticexpialidocious

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Supercalifragilisticexpialidocious (wym. /ˌsu.pə(ɹ)ˌkæ.lɪˌfɹæ.dʒəl.ɪs.tɪkˌɛk.spi.æ.lɪˈdəʊ.ʃəs/) – piosenka z 1964 roku, która miała swoją premierę w Disneyowskim filmie muzycznym Mary Poppins. Utwór napisany został przez braci Sherman, a śpiewali go Julie Andrews i Dick Van Dyke. W polskiej wersji tytuł piosenki brzmi „Superkalifradalistodekspialitycznie”.

Powstanie i znaczenie utworu[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ akcja filmu toczyła się w 1910, poszukiwano piosenek pasujących do tego okresu. Supercalifragilisticexpialidocious brzmi jak popularne piosenki ludowe "Boiled Beef and Carrots" i "Any Old Iron"[1].

Słowo używane jest przez anglojęzyczne dzieci jako wyrażenie niedorzeczne, by dać wyraz zgody, lub by po prostu przedstawić najdłuższy wyraz w języku angielskim, który oznacza coś fantastycznego[2].

Nawiązania do utworu[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku ponownie wykorzystane przez zespół Scars on Broadway w utworze "Stoner Hate", a także przez zespół Linkin Park na płycie Mmm...cookies Sweet Hamster Like Jewels From America! (LPU 8.0) w utworze 26 Lettaz in da Alphabet.

Przypisy

  1. The Making of Mary Poppins, 2004
  2. supercalifragilisticexpialidocious (ang.). dictionary.reference.com. [dostęp 2014-07-09].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]