Szwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szwa (z hebrajskiego שְׁוָא šěwā’ 'nicość') lub samogłoska średnia centralna jest to typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Samogłoska ta szczególnie często występuje w sylabach nieakcentowanych, jako wynik redukcji innych samogłosek. Symbol, który przedstawia ten dźwięk w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to [[ə]] (e odwrócone o 180°).

Języki, w których występuje ten dźwięk[edytuj | edytuj kod]


Samogłoski podstawowe
 
  przednie   centralne   tylne
przymknięte iy   ɨʉ   ɯu
prawie przymknięte   ɪʏ   ʊ  
półprzymknięte eø   ɘɵ   ɤo
średnie     ə    
półotwarte ɛœ   ɜɞ   ʌɔ
prawie otwarte æ   ɐ    
otwarte aɶ       ɑɒ
 
Uwaga. Jeśli podano dwa symbole, to znajdujący się po lewej stronie oznacza samogłoskę niezaokrągloną, a po prawej zaokrągloną.

Przykład dźwiękowy i

Przypisy

  1. Józef Bubak: Gwara Zakopanego. W: "Zakopane - czterysta lat dziejów" pod red. Dutkowskiej Renaty. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1991, s. 530.