Sygnalizacja kolejowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Sygnalizacja kolejowa w polskim transporcie kolejowym jest uregulowana przez Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 18 lipca 2005 w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji (Dz. U. z 2005 r. Nr 172, poz. 1444). Jej zadaniem jest przekazywanie informacji potrzebnej do zwiększenia bezpieczeństwa ruchu na kolejowego.

Na PKP stosuje się:

  • sygnały na semaforach (Sr, S, Sz)
  • sygnały powtarzające (Sp)
  • sygnały na tarczach ostrzegawczych (O)
  • sygnały zamknięcia toru (Z)
  • sygnały drogowe (D)
  • sygnały na pociągu i na taborze kolejowym (Pc, Tb)
  • sygnały dawane przez dyżurnego ruchu (Rd)
  • sygnały dawane przez drużynę pociągową (Rp)
  • sygnały dawane przy manewrach (M, Rm, Rt)
  • sygnały dawane przy próbie hamulców zespolonych (Rh)
  • sygnały dawane w razie rozerwania pociągu (Rr)
  • sygnały alarmowe (A)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]