Sykion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie Sykionu (na północny zachód od Koryntu.

Sykion lub Sikion (gr. Σικυώνα Sikyōn, łac. Sicyon) – greckie miasto na północy Peloponezu, położone nad rzeką Asopos, nieopodal Zatoki Korynckiej. Politycznie nie odgrywało dużej roli i pozostawało w zależności od Argos lub Sparty. Stolica małego kraju, który graniczył z Arkadią, Achają i terytorium Koryntu oraz Fliuntu. Założycielem miasta miał być król Ajgialeos.

W trakcie pierwszej wojny messeńskiej (VIII wiek p.n.e.) Sykion stał po stronie Argos, natomiast podczas drugiej wojny messeńskiej prosperował pod władzą tyranów z dynastii Orthagonidów (675-590 p.n.e.), którą założył Ortagoras. Po śmierci ostatniego z nich, Klejstenesa, w Sykionie zapanował ustrój republikański. W czasie II wojny peloponeskiej (431-404 p.n.e.), wojny z Koryntem w roku 394 p.n.e. oraz wojny z Tebami w roku 371 p.n.e. miasto sprzymierzone było ze Spartą. W roku 303 p.n.e. Sykion został zburzony przez Demetriosa Polioketesa, który odbudował je niedaleko zrujnowanego.

Sykion był miejscem urodzenia Lizypa, a także Aratosa, który postawił swe miasto na czele Zwiazku Achajskiego, dając mu część terytorium Koryntu wraz z przewodnictwem nad igrzyskami istmijskimi. W roku 23 Sikon został zniszczony przez trzęsienie ziemi.

Obecnie na miejscu dawnego Sykionu stoi osada wiejska.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968.