Szarłat siny
| Szarłat siny | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | szarłatowate |
| Rodzaj | szarłat |
| Gatunek | szarłat siny |
| Nazwa systematyczna | |
| Amaranthus lividus L. Sp. pl. 2:990. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Szarłat siny (Amaranthus lividus) – gatunek rośliny należący do rodziny szarłatowatych. Pochodzi z Europy południowej (obszaru śródziemnomorskiego). Na ziemie polskie został zawleczony nieświadomie, przypadkowo. Po raz pierwszy stwierdzony został w 1826 r. w Gdańsku. Obecnie rozprzestrzeniony jest na terenie całej Polski. Na rodzime gatunki nie wywiera wpływu[2]. Status gatunku we florze Polski: kenofit.
Według nowszych ujęć taksonomicznych gatunek ten uznany został za podgatunek Amaranthus blitum i ma nazwę Amaranthus blitum L. subsp. oleraceus (L.) Costea Sp. pl. 2:990. 1753[3].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Osiąga 20-60 cm wysokości. Roślina jest naga, ciemnozielona.
- Łodyga
- Leżąca i podnosząca się, silnie rozgałęziona, mięsista, czerwono nabiegła i błyszcząca.
- Korzeń
- Palowy, gruby – do 2 cm średnicy.
- Liście
- Ulistnienie nakrzyżległe. Liście długoogonkowe, tępo zakończone z wycięciem na szczycie, w nasadzie zwężające się. Na brzegu drobno ząbkowane. Od spodu połyskujące, a z wierzchu z plamą jaśniejszą lub ciemniejszą od brzegu liścia.
- Kwiaty
- Zebrane w kuliste kłębiki w kątach liści. Na szczycie pędu skupione w przerywane, pozorne kłosy. Okwiat złożony z 3 wąskich listków. Od spodu z błoniastymi, trójkątnymi podkwiatkami.
- Owoc
- Niepękający orzech, 1-nasienny.
- Nasiono
- Kuliste o średnicy 1,2-1,5 mm, ciemne, gładkie i połyskujące.
- Siewka
- Podliścieniowa łodyżka jest cienka i ciemnoczerwona, do 1 cm długości. Liścienie wąskie, do 8 mm długości i 1,5 mm szerokości. Od góry zielone, od dołu czerwonawe.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna. Kwitnie od lipca do września. Występuje w miejscach ruderalnych oraz jako chwast na polach, w ogrodach i ugorach. Wymaga gleb suchych i żyznych.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
- ↑ Gatunki obce w Polsce. IOP PAN. [dostęp 5 maja 2008 r.].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
Bibliografia [edytuj]
- Jakub Mowszowicz: Krajowe chwasty polne i ogrodowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1986. ISBN 83-09-00771-X.
