Szklarka błyszcząca

Szklarka błyszcząca
Oxychilus cellarius
(O.F. Müller, 1774)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	mięczaki
Gromada	ślimaki
Rząd	trzonkooczne
Rodzina	Oxychilidae
Rodzaj	Oxychilus
Gatunek	szklarka błyszcząca
Synonimy
Helix cellaria Müller, 1774
Multimedia w Wikimedia Commons

Szklarka błyszcząca (Oxychilus cellarius) – gatunek ślimaka trzonkoocznego z rodziny Oxychilidae, dawniej zaliczany do szklarkowatych (Zonitidae s. l.). Jest to ślimak z charakterystyczną dla szklarkowatych gładką i półprzezroczystą muszlą. Średnica muszli w przedziale od 9 do 14 mm, najczęściej w szarawych odcieniach. Skrętka muszli prawie płaska z wąskim dołkiem osiowym oraz owalnym otworem o ostrych brzegach. Ciało ślimaka jest dobrze widoczne poprzez ścianki skorupki i posiada kolor jasnoszary.

Szklarka błyszcząca występuje w zachodniej i środkowej Europie. Na obszarze Polski spotykana jest w zachodniej i południowej części kraju oprócz Beskidów i Bieszczadów. Jest drapieżnikiem, żywi się mniejszymi ślimakami i larwami owadów.

Szklarka błyszcząca podobnie jak szklarka czosnkowa (Oxychilus alliarius) po potarciu wydziela charakterystyczny czosnkowy zapach. Najprawdopodobniej odstrasza w ten sposób napastników.

Zobacz też

• mięczaki Polski

Bibliografia

1. Wesołowska Lubosza, Misiukiewicz Wojciech: Przewodnik do oznaczania organizmów występujących w lasach Wigierskiego Parku Narodowego. [1] [dotęp 05-09-2009]
2. Rafał Wąsowski, Aleksander Penkowski: Ślimaki i małże Polski, Wydawnictwo Multico, 2003, ISBN 83-7073-347-6.