Sztukmistrz z Lublina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sztukmistrz z Lublina – powieść autorstwa noblisty Isaaca Bashevis Singera wydana po raz pierwszy w 1960 roku, napisana została w języku jidysz.

Losy tytułowego sztukmistrza Jaszy Mazura zostały w roku 1979 zekranizowane przez Menahema Golana w dramacie pod tym samym tytułem.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

"Sztukmistrz z Lublina" opowiada o obyczajowym i religijnym kodeksie tradycji, o wierze i rytuałach żydowskich, o obyczajach, jakie stanowią o przynależności kulturowej.

Według Jana Szurmieja jest to spektakl magiczny, metafizyczny, którego główny bohater Jasza, jak demiurg, wyzwala umarły świat po to, by raz jeszcze przeżyć życie.

Spektakle "Sztukmistrza z Lublina"[edytuj | edytuj kod]

Ogromne znaczenie dla styku kultur żydowskiej i polskiej mają spektakle "Sztukmistrza z Lublina" zrealizowane w teatrach przez Jana Szurmieja. Pierwszą inscenizację "Sztukmistrza z Lublina" zrealizował w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu. Premiera odbyła się w dniu 12 grudnia 1986 roku.

Adaptację opowiadania Laureata Nagrody Nobla - Issaca Beshevisa Singera dla potrzeb teatru, dokonaną przez Jana Szurmieja i Michała Komara, wzbogaciła muzyka Zygmunta Koniecznego oraz songi, do których teksty napisała Agnieszka Osiecka.

Główną rolę w spektaklu zagrał Maciej Tomaszewski, który za kreację Jaszy otrzymał Nagrodę im. Stanisława Wyspiańskiego. Osiemnaście lat później Jan Szurmiej wrócił do spektaklu i reżyserował "Sztukmistrza z Lublina" w Teatrze Rampa w Warszawie.